de groene prinses

letters en lekkers voor veggies en andere smulpapen


Smaak: een bitterzoete verkenning

Mathys_Smaak1Dit boek van literair journaliste Kathy Mathys is geen kookboek, maar een eigenzinnige mengeling van flarden fictie en uitgebreidere delen non-fictie. Het is als een menu vol hapjes dat je langs een keur aan smaken, geuren, texturen en kleuren loodst. De ene keer wil je gulzig happen, terwijl je een paar pagina’s later eerder langzaam wilt genieten.

De schrijfster gaat op zoek naar wat smaak precies is en naar wat het betekent in ons leven. Per hoofdstuk verkent ze aan de hand van herinneringen, anekdotes, citaten en wetenschappelijke informatie een bepaalde ‘smaak’. Ze begint met de klassiekers zoet, zout, zuur en bitter, maar voegt er ook umami, vettig, puur, pittig en onsmakelijk aan toe.

Breed & begeesterend
Smaak is een bijzonder rijk boek doordat het zoveel verschillende invalshoeken verenigt. Je krijgt niet alleen tal van psychologische, cultuurhistorische en wetenschappelijke inzichten over smaak op je bord, maar ook een rist van verwijzingen naar literatuur, muziek en kunst. Kathy Mathys schrijft vol liefde en enthousiasme over eten en andere passies, en dat werkt behoorlijk aanstekelijk. Smaak is, zoals ik al schreef, geen kookboek, maar het gaf me toch geregeld zin en inspiratie om de keuken in te duiken en bepaalde smaakcombinaties uit te proberen.

Eten is leven
De anekdotes die Mathys opdist zijn vaak erg persoonlijk. Ze schrijft openhartig over familie, vrienden en geliefden, maar altijd op een mooie, respectvolle manier. En precies die persoonlijke verhalen roepen erg veel herkenbaarheid op. Door de herinneringen van de schrijfster te lezen, kwamen ook heel wat van míjn eetherinneringen weer naar boven: de honger na een zwempartijtje als kind, het niet kunnen eten bij liefdesverdriet, de ontspannen maaltijden op vakantie …

Smaak gaat over zoveel meer dan eten alleen. Het gaat over leven en dood. Het gaat over bewust leven, vól overgave. Dankzij haar zinnelijke, vaak poëtische taal maakt Mathys je hongerig naar een leven vol smaakavonturen. Het boek deed mij alvast weer beseffen hoe zot veel ik van (lezen over) eten houd.

(Op mijn blog Vol van zinnen verscheen nog een kort stukje over dit boek en taal.)

Smaak: een bitterzoete verkenning, Kathy Mathys. De Bezige Bij, 2015.

Piroshki met spitskool en dragon

piroshki met spitskool ©Groene Prinses
Misschien heb ik nog een beetje heimwee naar Sint-Petersburg, waar piroshki alomtegenwoordig zijn… Deze deegflapjes zijn er te koop met een rijke keur aan vullingen. De combinatie van kool en hardgekookt ei is een klassieker, maar ik gaf mijn flapjes een eigen toets door de ‘klassieke’ dille te vervangen door dragon en door wat mosterdzaad toe te voegen.

Het deeg maakte ik met een mengeling van spelt- en tarwemeel. Ik kies voor ‘licht’ meel: niet helemaal wit, maar ook niet even donker als volkoren. Eventueel kun je volkoren meel mengen met wat wit meel. Piroshki-deeg is ofwel een gistdeeg, ofwel een soort van korstdeeg. Allebei lekker, maar ik kies hier voor het tweede, omdat je dan niet hoeft te wachten tot het deeg gerezen is.

Piroshki zijn heerlijk voor een picknick, maar je kunt ze ook als maaltijd serveren met een salade erbij.

piroshki met spitskool2 ©Groene Prinses
voor ca. 10 piroshki

Ingrediënten
voor het deeg:
• 150 g licht speltmeel
• 200 g licht tarwemeel
• 1 tl zout
• 1 tl bakpoeder
• 100 g boter
• 100 g zure room
• 1 ei
• 1 tl honing

voor de vulling:
• 1 el gele mosterdzaadjes
• 1 el olijfolie
• de helft van een kleine of een kwart van een grote spitskool, fijngesnipperd
• 2 lente-uitjes, fijngehakt
• 3 eieren
• 3 el fijngehakte dragon
• peper en zout

voor het bestrijken:
• 1 ei, geklutst

Zo maak je het
Meng het meel met zout en bakpoeder. Snijd de boter in stukjes en kneed ze door het meel tot je kruimels hebt.

Roer de zure room, het ei en de honing goed door elkaar. Doe dit mengsel bij de bloem en kneed tot je een samenhangend deeg hebt. Kneed niet te lang. Wikkel het deeg in folie en leg het ongeveer een uur in de koelkast.

Maak intussen de vulling. Verhit de olie in een kookpan. Voeg de mosterdzaadjes toe en zet het deksel op de pan. Voeg als de zaadjes beginnen te poppen de gesnipperde kool toe. Laat ongeveer 10 minuten stoven. Voeg de lente-uitjes toe en laat nog even stoven tot de groenten zacht zijn, maar wel nog beet hebben. Laat de groenten afkoelen.

Kook de drie eieren in tien minuten hard. Laat ze afkoelen en pel ze.
Prak de eieren fijn. Roer de groenten en de dragon erdoor. Kruid met flink wat peper en zout.

Verwarm de oven voor tot 175° Celsius. Bekleed een bakplaat met bakpapier.

Verdeel het deeg in kleine balletjes ter grootte van een golfballetje tot je er ongeveer 10 hebt. Rol elke balletje met een deegrol uit tot een dunne cirkel. Leg wat vulling op de helft van de cirkel. Maak de rand nat met een beetje water. Vouw dicht tot een halve cirkel. Druk de randen goed aan en sla ze een beetje om. Duw de naad met een vork dicht. Prik bovenaan met een vork in het deegflapje, zodat de stoom kan ontsnappen bij het bakken.

Leg alle flapjes op de bakplaat en bestrijk ze met het geklutste ei.
Bak de piroshki ca. 20 minuten in de oven. Serveer ze lauwwarm of eventueel koud voor een picknick.

Courgettes in zomerse laagjes uit de oven

courgettes in laagjes ©Groene Prinses
Ik dacht dat het nog wat vroeg was voor courgettes, maar in mijn groentepakket zaten twee stevige, jonge exemplaren. Dan maar meteen alle zomersmaken uit de kast gehaald: verse tomaten, look, pesto, rozemarijn en oregano … In de oven smelten al die ingrediënten samen om je te belonen met een explosie van geur en smaak.

De reuzebonen zorgen voor substantie, de mozzarella voor een romige toets. Serveer met lekker vers brood, om de saus op te dippen, of met rijst.

O ja, de foto is niet echt geworden wat ik wilde, maar omdat dit gerecht zo goed smaakte, wilde ik het toch meteen posten … :-)

voor 2 personen

Ingrediënten
• ca. 3 el olijfolie
• 4 tomaten, in blokjes gesneden
• 1 teen look, fijngehakt
• 1 tl oregano (gedroogd of 1 el vers gesnipperd)
• 1 tl rozemarijn (gedroogd of vers gehakt)
• 2 kleine, stevige courgettes
• 250 g reuzebonen (geweekt en gaar gekookt)
• 100 g pesto (zelfgemaakt of kant-en-klaar uit een potje)
• 200 g mozzarella, in plakjes
• peper en zout

Zo maak je het
Verhit 1 eetlepel olijfolie in een kookpan. Voeg de tomaten, de look, de oregano en de rozemarijn toe. Laat zachtjes stoven en inkoken tot een stevige, niet al te vloeibare tomatensaus. Kruid met peper en zout.

Verwarm de oven voor tot 200° Celsius.

Snijd de courgettes in lange repen. Bestrijk ze met olijfolie en gril ze in een hete grillpan tot ze bruine strepen vertonen. Kruid ze met peper en zout.

Meng de bonen met de pesto.

Leg laagjes courgette in een ovenschaal. Verdeel de helft van het bonenmengsel erover en dan de helft van de mozzarella. Herhaal met een laag courgette, bonen en mozzarella.

Schenk de tomatensaus erover en zet 15 tot 20 minuten in de oven. Dien onmiddellijk op met een mandje kraakvers brood.

Omelet van raapsteeltjes (& blognieuws!)

omelet met raapsteeltjes ©Groene Prinses
Als er in ons wekelijkse groentepakket groenten zitten die je maar zelden in de winkel aantreft, ben ik altijd extra gelukkig. De afgelopen week ontdekte ik tussen de meer vertrouwde groenten bijvoorbeeld een bosje frisgroene raapsteeltjes. Ik maakte er een eenvoudige, maar smakelijke omelet mee, lekker luchtig door het opgeklopte eiwit. Nog een snelle salade en wat aardappelen uit de oven erbij, en we hadden een prima avondmaal.

Zulke makkelijke dinertjes zijn ideaal voor drukke dagen. En die dagen zijn er de laatste tijd volop. Een poosje geleden dook in mijn hoofd immers het overmoedige idee op om twee blogs tegelijk te gaan runnen. En nu is het zover. Een dikke week geleden lanceerde ik mijn gloednieuwe, tweede blog: Vol van zinnen, over boeken, schrijven, tekst en taal. Wie net als ik van boeken en van taal houdt, is dus van harte welkom om die blog te verkennen!

De Groene Prinses blijft intussen natuurlijk gewoon lekker voortdoen. Een mens kan immers niet leven van boeken alleen ;-)

voor 2 personen

Ingrediënten
• 2 el olijfolie
• 1 grote ui, gepeld en in fijne halvemaantjes gesneden
• 1 flinke bos raapsteeltjes
• 3 eieren, dooiers en eiwitten gescheiden
• 1 volledig ei
• 40 g geraspte Parmezaanse kaas
• peper en zout

Zo maak je het
Verhit één eetlepel olijfolie in een koekenpan. Bak de stukjes ui in de olie tot ze glazig zijn.

Was de raapsteeltjes, zwier ze droog en hak ze grof.

Doe de raapsteeltjes bij de ui en stoof ze een vijftal minuten mee. Laat de groenten afkoelen.

Roer intussen het volledige ei los met de dooiers. Voeg de geraspte Parmezaanse kaas toe.

Klop de eiwitten stijf.

Roer de afgekoelde groenten door het dooiermengsel. Kruid met flink wat peper en zout. Spatel er nu voorzichtig het stijfgeklopte eiwit door.

Verhit opnieuw een eetlepel olijfolie in de koekenpan. Giet het eimengsel erin. Draai het vuur lager en laat het ei zachtjes stollen. Als de onderkant goudbruin is en het ei al wat gestold, draai je de omelet om. Laat de omelet eventueel eerst met de gebakken kant op een bord glijden, houd de pan erboven en keer dan alles samen om. Zo verklein je de kans op ‘roerei’ ;-) Bak de onderkant en dien de omelet meteen op.

Een nieuwe kijk op eten

een nieuwe kijk op etenSoms leunt een kookboek zo dicht aan bij mijn eigen smaak en visie op eten, dat ik zou willen dat ik het zelf had geschreven. Een nieuwe kijk op eten van de Britse Anna Jones is zo’n kookboek.

Anna Jones laat groenten overduidelijk de hoofdrol spelen in haar vegetarische gerechten. Daarnaast speelt ze met volwaardige granen en peulvruchten, noten, kruiden en smaakmakers uit alle windstreken. Ook al is dit geen veganistisch kookboek, Jones beperkt het gebruik van zuivel.

Ze presenteert een mooie verzameling kleurrijke en gezonde gerechten: ontbijtideeën, maaltijdsoepen, voedzame salades, luie etentjes … Helemaal de keuken waar ik van houd! Een paar voorbeelden? Walnoten-misobouillon met udonnoedels, pizzette met zoete rode ui en hazelnoten, boekweit met koriander en sinaasappel, of courgetteballetjes met munt en pistache. Yum :-)

Zelf creëren
Sommige gerechten lijken op het eerste gezicht misschien wat bewerkelijk, maar de schrijfster geeft ook een hele rist erg makkelijke ideetjes. Zo flanste ik op een avond snel wat humus van boterbonen, amandelen en rozemarijn in elkaar. Nog een salade erbij en in een mum van tijd had ik een super maaltijd.

Jones geeft je bovendien niet alleen kant-en-klare recepten, maar reikt ook schemaatjes aan waarmee je zelf in een handomdraai een lekker gerecht creëert. Een kookboek dat je eigen creativiteit stimuleert dus.

Een van die ideeënpagina’s heet ‘Onderschatte groenten’. En je raadt het al: hier krijg je tips om met de vaak wat minder geliefde groenten als raapjes, spruitjes, radijs en koolraap aan de slag te gaan.

De zoete zaken
De desserts in dit boek zijn af en toe lekker decadent, maar meestal een stuk gezonder dan wat je bij de bakker vindt. Jones kiest namelijk geregeld voor alternatieve zoetstoffen, volwaardige granen of zuivelvrije desserts. Ik testte haar chocoladetaart al uit – in een vereenvoudigde versie weliswaar – en vond ze heerlijk! Helemaal veganistisch en gezoet met banaan en ahorn.

Als het begint te zomeren, ga ik beslist haar ijsrecepten uitproberen. Aardbeiensorbet met vlierbloesemsiroop, ijs van geroosterde bananen en kokos, of bloedsinaasappelsorbet met stukjes chocola. De woorden alleen al doen me watertanden …

Kookboeken heb je nooit genoeg
Mijn boekenkasten puilen uit van de kookboeken en dus heb ik gezworen dat ik wat selectiever te werk zal gaan als het erop aankomt kookboeken in huis te halen. Voor Een nieuwe kijk op eten maak ik echter graag een plekje vrij. Dit is een inspirerend boek dat overvloedig aantoont dat gezond eten ook puur genieten kan zijn.

Een nieuwe kijk op eten: alledaags vegetarisch in meer dan 200 smakelijke recepten, Anna Jones, Fontaine Uitgevers, 2014.

Happy veggie: stem en win!

sobanoedels_met_tofoekoekjes ©Groene Prinses

Doorgaans houd ik niet zo van commerciële wedstrijden, maar omdat ik de producten van Lima best wel een warm hart toedraag, heb ik me laten verleiden om deel te nemen aan de ‘Happy veggie receptenwedstrijd’. Twee van mijn recepten dingen mee naar een prijs: sobanoedels met komkommer en tofoekoekjes en zomerrolletjes met tempé en gemberdipsaus.

Het zou me bijzonder veel plezier doen als jullie op een van mijn recepten willen stemmen en me aan de felbegeerde publieksprijs willen helpen! Zelf kunnen jullie een mand vol lekkers van Lima winnen.

O ja, je kunt maar op één recept stemmen, dus tactisch gezien is het natuurlijk het beste als alle Groene Prinses-stemmen naar hetzelfde recept gaan. De sobanoedels staan al een beetje verder dan de zomerrolletjes en zijn dus in de beste positie om te klimmen ;-)

Veel dank en vergeet zeker niet om de receptjes eens uit te testen!

Mediterrane bloemkoolcouscous vegan

mediterrane bloemkoolcouscous ©Groene Prinses
Er zijn maar weinig groenten die ik niet lekker vind, maar de ene groente scoort al wat hoger op mijn favorietenlijstje dan de andere. Bloemkool is niet mijn beste maatje. Ook al kan ik weleens genieten van bloemkool met kaassaus uit de oven, ook al heb ik in een van mijn kookboeken een heerlijke tajine van bloemkool en dadels staan en ook al vind ik mijn eigen bloemkoolcurry best lekker, in de winkel grijp ik zelden spontaan naar deze koolsoort.

Wat er nog bij komt, is dat mijn Geliefde een hekel heeft aan bloemkool. Als we de witte bloem in ons groentepakket aantreffen, moeten we dus altijd even zuchten. Gelukkig is er één bloemkoolgerecht dat ik ronduit fantastisch vind: bloemkoolcouscous! Je hebt bij dit gerecht helemaal niet meer het gevoel dat je bloemkool aan het eten bent en de groentekruimels zijn een prima drager voor allerlei smaakmakers.

Op het internet vind je een hele reeks recepten voor bloemkoolcouscous, maar ik voeg er toch nog graag mijn favoriete bereidingswijze aan toe. De halfgedroogde tomaatjes kun je vervangen door artisjokhartjes; het resultaat is minder kleurrijk, maar wel minstens even lekker. Ze samen gebruiken kan natuurlijk ook.

Bloemkoolcouscous is erg geliefd bij mensen die koolhydraatarm willen eten, maar ik eet deze salade graag als lunch met wat stevig zuurdesembrood erbij.

voor 2 personen als lichte lunch of 4 personen als bijgerecht

Ingrediënten
• 1 kleine bloemkool, in roosjes
• 2 stengels (bleek)selderij
• 3 el rozijnen
• ca. 15 halfgedroogde tomaatjes op olie (en/of artisjokhartjes)
• 2 el gezouten kappertjes
• 2 el pijnboompitten
• 1 flinke handvol verse basilicumblaadjes
• 20-tal verse muntblaadjes

• 2 el appelazijn of citroensap
• 3 el lekkere olijfolie
• zwarte peper
fleur de sel

Zo maak je het
Laat de gezouten kappertjes weken in een kommetje met water om het teveel aan zout kwijt te raken.

Was de bloemkoolroosjes en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een keukenmachine en pulseer tot de bloemkool zo fijn is dat hij op couscous lijkt. Doe de bloemkoolcouscous in een ruime kom.

Schil de vezels van de selderij en snijd hem in kleine halve maantjes. Voeg de selderij samen met de rozijnen en de halfgedroogde tomaatjes toe aan de couscous.

Klop voor de dressing het citroensap of de azijn krachtig door de olijfolie. Roer de dressing door de couscous.

Giet de kappertjes af en spoel ze nog even na. Hak de muntblaadjes fijn en scheur de basilicum in kleine stukjes. Voeg de kappertjes en de kruiden toe aan de couscous.

Breng op smaak met flink wat zwarte peper en een beetje fleur de sel. Voeg niet te veel zout toe, want de kappertjes zullen ook nog wat zout zijn.

Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan en strooi ze vlak voor het serveren over de couscous.

Veggie in Sint-Petersburg

sint-petersburg2 ©Groene Prinses
Sint-Petersburg, de voormalige Russische hoofdstad, presenteerde zich vanaf onze aankomst als een stad van contrasten. De kleurrijke pracht van kerken en musea stak fel af tegen het grijze regenweer. Patserige 4×4’s en oude Lada’s krioelden door elkaar. In de ontbijtruimte van ons hotel weerklonk ‘goedkope’ popmuziek, maar op andere momenten bleek dat de Russen klassieke muziek en literatuur hoog in het vaandel dragen. Vleugjes communisme en grotesk kapitalisme bestaan er naast elkaar. Weelde en luxe verhullen de evenzeer aanwezige armoede. De wat norse bediening in sommige cafés en restaurants werd ruimschoots gecompenseerd door de openheid en hartelijkheid van het Russische gezelschap waarmee we de laatste avond tafelden …

Ook het culinaire leven van Sint-Petersburg vertoont dualiteit. Enerzijds is er de traditionele Russische keuken, anderzijds zijn er in tal van restaurants wereldse invloeden merkbaar. Het was een heerlijke ontdekkingstocht!

Bieten, blini’s en bessen
In een van onze – weliswaar wat oudere – reisgidsen lazen we dat men vegetarisme in Rusland haast als een ziekte beschouwt. Dat beloofde weinig goeds … Na ons tripje kan ik echter alleen maar zeggen dat dat voor Sint-Petersburg alvast niet opgaat. De stad herbergt zelfs verschillende volledig vegetarische restaurantjes.

Opstandingskathedraal St-Petersburg ©Groene Prinses
De klassieke Russische keuken bevat absoluut veel vlees, maar als je een beetje uitkijkt, vind je toch een aantal traditionele gerechten waarvan je als vegetariër kunt smullen.
Alomtegenwoordig zijn de blini’s, pannenkoekjes die zowel hartig als zoet geserveerd worden. De hartige variant met champignons en kaas is helemaal veggie-proof! Van de zoete versie met zwartebessencompote, die we ‘s morgens bij ons ontbijtbuffet kregen, kon ik blíjven eten.

Rode bieten spelen de hoofdrol in tal van Russische gerechten. Borsjtsj, de bekende rodebietensoep word meestal met vlees opgediend, maar in Botanika en Zoom – twee restaurantjes die ik verderop bespreek – hadden ze een veggieversie.
Vinegret – een salade op basis van rode biet, aardappel en gepekelde groenten – is overal vegetarisch.

paleisplein ©Groene Prinses

Nog een heerlijke Russische specialiteit zijn de pirogh (of de kleinere piroshki): pasteideeg met verschillende soorten vullingen. Vaak is de vulling vlees, maar je vind ook pirogh met kool, champignons en/of ei. Bij Stolle – een waar instituut in Rusland – proef je ze voor een prikje. Er zijn verschillende vestigingen in Sint-Petersburg, onder andere een op de zeer centrale Nevsky Prospekt (nr. 11).

Botanika
Mijn voorbereidend opzoekwerk leverde verschillende vegetarische adresjes op, maar omdat we niet altijd in de juiste buurt vertoefden en onze dagen beperkt waren, belandden we uiteindelijk maar in één 100% vegetarisch restaurant: Botanika. Gelukkig wel meteen een schot in de roos!

Botanika St-Petersburg ©Groene Prinses
Bij Botanika eet je vegetarische varianten van typisch Russische gerechten of een meer wereldse keuken. De keuze is enorm groot. Dat vonden we aanvankelijk een beetje zorgwekkend, want kan een restaurantje met zoveel opties wel echte kwaliteit serveren? Zorgen om niets, zo bleek al snel. Wat we geserveerd kregen was tiptop in orde. Ik koos voor de Gilgamesh-combinatie: een warme salade van asperges, spinazie en tomaatjes, met daarbij rijst en samosa’s met een heerlijk dipsausje. Jammer genoeg had ik daarmee zo goed gegeten dat ik geen dessert meer kon proeven. De dessertkaart, met verschillende ‘gezonde’ opties, zag er nochtans zeer verleidelijk uit.

Sint-Petersburg ©Groene Prinses
Zoom Cafe

Zoom is niet puur vegetarisch, maar je vindt hier als vegetariër zeker iets naar je gading. Bovendien is Zoom gewoon een erg charmante plek. Het restaurantje is namelijk ook een soort van bibliotheek en kunstgalerie. Overal zie je boeken, kunstwerkjes en speelgoed. Op elke tafel staat een doosje met kleurpotloden, waarmee je op de papieren onderleggers mag tekenen. En dat wordt er niet alleen door kinderen gedaan! Ook de menukaart staat trouwens vol leuke tekeningetjes.

zoom ©Groene Prinses
Obed Bufet

Op de Nevsky Prospekt vind je achter het exclusieve grootwarenhuis Stockman, het Nevsky Centre, met daarin op de vijfde verdieping buffetrestaurant Obed. Obed serveert vlees- en visgerechten, maar het buffet is zó groot dat er ook voor vegetariërs heel wat te proeven valt. Enige probleem: alle opschriften zijn in het Russisch, dus je moet soms een beetje raden … Obed Bufet heeft een uitgekiend design en is een plaats waar vooral jonge, hippe Russen komen.

obed bufet ©Groene Prinses
Cafe Singer

In de grote boekhandel Dom Knigi op de Nevsky Prospekt huist Cafe Singer. Deze stijlvolle zaak is een gevestigde waarde. Het gebouw is een pareltje van architectuur en je hebt er ook nog eens een fantastisch uitzicht op de Kazan-kathedraal.

Cafe Singer St-Petersburg ©Groene Prinses
De lunchkaart biedt weinig mogelijkheden voor vegetariërs, maar Cafe Singer is wel een heerlijke plek om een taartje te eten met een warm drankje erbij. De warmedrankenkaart is hier ontzettend uitgebreid. Ik proefde er van een speciale duindoornthee, met echte duindoornbessen en stukjes fruit.

‘Russische bessenthee’ is trouwens een bijzondere ontdekking. Sterke zwarte thee wordt gemengd met bessenjam (of soms verse bessen) en specerijen. Verrukkelijk op koude dagen!

Cafe Singer wordt vooral door toeristen bezocht, maar het is toch een fijne plek om even binnen te springen.

Bonch
Dit zou je misschien wel de moderne tegenhanger van Cafe Singer kunnen noemen. Een mooie, lichte koffiebar die in geen enkele West-Europese hoofdstad zou misstaan. Naast prima koffie en thee, kun je hier goed ontbijten of smullen van een keur aan gebakjes. Wij kwamen hier twee keer (laat!) ontbijten en bleven telkens lekker lang hangen. Fijn interieur, vriendelijke bediening, gratis Wifi en een hoop lekkers! (Bolshaya Morskaya 16)

Bonch 2 St-Petersburg ©Groene Prinses

Natura Siberica
Hier vind je geen eetbare dingen, maar toch is deze winkel een bezoekje waard! Natura Siberica is een Russisch cosmeticamerk dat natuurlijke (en grotendeels biologische) producten ontwikkelt op basis van wilde Siberische planten en kruiden. In de winkel (op de Nevsky Prospekt, 108) zul je af en toe wat hulp moeten vragen, want je vindt er alleen maar informatie in het Russisch. Je kunt je echter wel online voorbereiden :-)

De producten waren, naar onze Westerse normen én omdat de roebel laag stond, heel goedkoop. Wie geen reisplannen heeft, kan de producten in België en Nederland ook online kopen: een beetje duurder wel dan in Rusland, maar voor natuurlijke cosmetica nog altijd mooi geprijsd.

De zalig geurende haarproducten vol duindoornbessen roepen bij mij in ieder geval nog een hele poos herinneringen op aan deze boeiende stad.

40 dagen zonder suiker (maar mét popcorn)

popcorn ©Groene Prinses
Mijn 40 dagen zonder suiker (eigenlijk waren het er 46) liggen al ruim 14 dagen achter me. Alles ‘mag’ weer. Of toch niet? Met deze blogpost blik ik even terug en denk ik na over hoe het nu verder moet …

De pluspunten
Ook al heb ik niet zo heel veel moeite gehad om de 40 dagen zonder suiker vol te houden, toch kijk ik een beetje met gemengde gevoelens naar deze ‘uitdaging’ terug. Er zijn zeker positieve kanten aan verbonden. Als je 40 dagen zonder suiker eet, weet je na verloop van tijd haast blindelings welke producten je moet vermijden en welke je naar hartenlust kunt eten. Je raakt als het ware ‘geroutineerd’. Je staat er ook even grondig bij stil dat er massa’s producten met overbodige toegevoegde suikers zijn. Bovendien stimuleerde deze periode me om heel wat alternatieve bakexperimenten aan te vatten. Zo ontdekte ik dat gebakjes zonder suiker ook super lekker kunnen zijn.

… en de minpunten
Wat voor mij toch niet zo goed werkt, is om dingen echt te ‘verbieden’. Eigenlijk at ik sowieso al niet heel veel suiker. Dat ging altijd prima. Nu ik geen suiker meer mocht eten, kreeg ik echter opeens zin in dingen waar ik anders nooit naar zou verlangen. Op restaurant zei ik plots tegen mijn geliefde: ‘Oh, kijk, al die mensen eten een dame blanche.’ Waarop hij reageerde dat hij me nog nooit eerder een dame blanche had weten eten. En toen we in Brussel waren begon ik een hele uiteenzetting over de pralines van Pierre Marcolini. Wat niet mag, wordt aantrekkelijk … Ik ben er dus veel meer voorstander van om suiker te beperken in plaats van te verbieden.

En nu?
Zoals ik al zei, had ik – ondanks het verlangen naar vreemde zoetigheden – eigenlijk weinig moeite om de 40 dagen vol te houden. Maar van zodra de 40 dagen voorbij waren, werd het opeens ontzettend moeilijk om me ‘in te houden’. Goed, het was Pasen en dan zie je óveral chocolade, en na Pasen maakte ik twee tripjes naar heel erg zoete steden en op reis wil ik altijd de lokale keuken inclusief zoetigheden ontdekken. Ik roep dus een hele hoop verzachtende omstandigheden in. Maar toch… na een compleet verbod is het moeilijk om weer een evenwicht te vinden. Terwijl dat evenwicht er vroeger wel was. Geen suikerverbod dus meer voor mij. Wat wel? Zo weinig mogelijk suiker eten en kiezen voor volwaardige producten, én af en toe bij de juiste gelegenheid een beetje decadent genieten.

En hoe zit het nu met die popcorn?
Als ik ‘s avond tv kijk, vind ik het leuk om nog iets kleins te knabbelen. In de suikerloze dagen koos ik dan voor nootjes, rozijnen, zelfgemaakte suikervrije koekjes of … popcorn! Popcorn is ongelofelijk gemakkelijk te maken. Je doet een laagje (olijf)olie een een grote kookpan. Je kiepert er een laagje popcorn over en je zet de pan met deksel op het vuur. Na een poosje begint de mais te poppen en heb je een pan vol verse popcorn die je kunt kruiden naar smaak. Ik vind een combinatie van peper, rozemarijn en grove zoutkorrels erg lekker. Maar je kunt natuurlijk alle kanten op!

Cakejes met peer en chocola

chocolade-peercakejes zonder suiker ©Groene Prinses
Na een drukke week met veel uithuizigheid, bracht ik gisteren een heerlijk dagje in mijn keuken door. De regen die tegen de ruiten tikte, overstemde ik met mooie muziek. En een keur aan groenten gaf de dag toch nog kleur. Miezerige dagen schreeuwen bij mij altijd om bakexperimenten, dus ik maakte niet alleen geurige groentegerechten, ik dacht ook na over gezond lekkers uit de oven.

Deze cakejes zijn louter gezoet met dadels en peer, en als je kiest voor glutenvrije haver, dan kunnen ook mensen met een glutenallergie ervan smullen.

voor ca. 10 cakejes

Ingrediënten
• 75 g dadels (zonder toegevoegde suiker!), ontpit
• 2 dl amandel-(rijst)melk (zonder toegevoegde suiker)
• 150 g zeer fijn gemalen blanke amandelen (of amandelmeel)
• 100 g havermout, fijn gemalen (of havermeel)
• 2 flinke el ongezoet cacaopoeder
• 1 tl kaneelpoeder
• 1 tl bakpoeder
• 1 flinke peer, niet al te rijp, geschild en in blokjes
• 1 ei
• 50 g kokosolie

Zo maak je het
Laat de dadels een uurtje weken in de amandel-rijstmelk.

Verwarm de oven voor tot 200° Celsius.

Meng in een grote kom de fijngemalen amandelen en havermout met bakpoeder, cacao en kaneel.

Pureer de dadels met de amandel-rijstmelk. Kluts het ei in dit mengsel.

Smelt de kokosolie op een zacht vuurtje.

Giet het amandel-eimengsel en de kokosolie bij de droge ingrediënten en roer alles snel, maar goed door elkaar. Meng de blokjes peer erdoor.

Leg papieren cakevormpjes in een muffinplaat en verdeel het cakemengsel erover. Laat 15 à 20 minuten bakken in de oven op 200° Celsius.

Test of de cakejes gaar zijn door er met een mes in te prikken. Komt het mes er quasi schoon uit, dan zijn de cakejes klaar. Laat ze afkoelen op een taartrooster.