de groene prinses

letters en lekkers voor veggies en andere smulpapen


Veggie in Wenen

simply raw Groene Prinses
Twee weken geleden keerden mijn Geliefde en ik terug van een bezoekje aan Wenen en Praag. In deze blogpost deel ik alvast wat fijne Weense adresjes. Praag komt later aan de beurt.

Terwijl mijn Geliefde zijn concert in Wenen voorbereidde, deed ik research naar veggie lekkers in de buurt. Onze tijd in de stad van Mozart, Sisi en Freud was beperkt, dus ging ik selectief te werk.

Yamm Wenen Groene Prinses
Yummie Yamm!

Op een boogscheut van onze verblijfplaats lag vegetarisch buffetrestaurant Yamm. Wij houden van het buffetprincipe: je schept op wat je lekker lijkt en betaalt per gewicht. Yamm! heeft niet dezelfde uitgebreide keuze als andere vegetarische buffetrestaurants die we al uitprobeerden (zoals Spirit in Amsterdam, Tibits in Londen of Hiltl in Zürich), maar toch konden we moeiteloos een bordje vol lekkers samenstellen.

Het restaurant is groot en oogt modern. ’s Morgens kun je er ook ontbijten en ze hebben een mooi assortiment taartjes en ander gebak in huis.

wenen Groene Prinses
Verwarmend ‘raw

We kuierden door Wenen onder een straalblauwe hemel. Mooi maar koud. Dus waren we in de namiddag toe aan een verwarmend drankje met iets zoets erbij. Simply Raw Bakery was daarvoor het ideale plekje.

simply raw wenen Groene Prinses
De naam verraadt het al: alles wat je hier eet, is ‘raw’. Met andere woorden: de ingrediënten worden niet verhit boven de 42° Celsius. Verwacht je dus niet aan traditionele gebakjes, maar wel aan vegan lekkernijen op basis van noten, rauwe cacao en gedroogde vruchten. Ik proefde de raw versie van een lokale specialiteit: sacher torte. Heel lekker van smaak, maar niet licht.

turmeric latte Groene Prinses
Gelukkig zijn warme drankjes in Simply Raw Bakery geen probleem. De kurkumalatte die ik bestelde was gigantisch en lekker romig dankzij de huisbereide cashewmelk. Perfect om daarna weer de koude te trotseren.

Veggie versus schnitzel
Mijn Geliefde vergezelt me op reis steevast zonder morren naar al mijn vegetarische adresjes. Maar hij is zelf geen vegetariër én verslingerd aan schnitzel. In de schnitzelstad bij uitstek, kon ik hem een bezoekje aan een schnitzelrestaurant dus moeilijk ontzeggen. Het is echter niet vanzelfsprekend om een restaurant te vinden waar ze én goede schnitzel serveren én iets eetbaars voor vegetariërs. Maar het is ons toch gelukt ;-)

lugeck wenen Groene Prinses
Lugeck
schuilt in een statig gebouw en serveert tal van Weense klassiekers. Voor de plantenliefhebbers staan er twee vegan gerechten op de kaart: een kruidige pasta met kool en ui, en een zoeteaardappelcurry met basmatirijst.

Toegegeven, de curry was niet het lekkerste vegetarische gerecht dat ik ooit at, maar best oké. En de schnitzel was naar verluidt prima.

Zelf was ik trouwens helemaal in de wolken met het broodmandje dat we bestelden. Het zuurdesembrood van 100 procent rogge was heerlijk. Ik hoop dat ik er ooit in slaag om zelf zo’n brood te bakken …

Binnenkort meer veggie adresjes uit Praag!

Tofoie gras met cranberryjam vegan

tofoie gras Groene Prinses
Nu de feestdagen eraan komen is de foie gras, aangrijpende spotjes van Gaia ten spijt, weer alomtegenwoordig in de supermarkt. Mijn Geliefde haalt weleens faux gras in huis, maar daar ben ik niet echt fan van. Aangezien ik niet het gevoel heb dat ik op ‘foie gras’-vlak iets mis, ben ik nooit op zoek gegaan naar een alternatief. Ik weet trouwens niet hoe het origineel smaakt, dus dan is het hele vervangidee sowieso al een beetje vreemd :-)

Maar toen we bijna twee weken geleden in Praag op vakantie waren (een verslagje volgt!) en ik op de kaart van vegetarisch restaurant Lehka HlavaTofoie gras’ zag staan, was ik toch nieuwsgierig. De menukaart gaf buiten gerookte tofoe ook nog gerstmiso en cashewnoten prijs als ingrediënten. Genoeg voor mij om thuis aan de slag te gaan met een eigen versie. Net als in het restaurant dien ik de tofoie gras op met cranberryjam. Die zorgt voor een lekker contrast.

Serveer de tofoie gras op geroosterd brood, toastjes of – om het echt feestelijk te maken – blini.

Ingrediënten

voor de cranberryjam:
• 300 g cranberry’s (veenbessen) (vers of uit de diepvriezer)
• het sap van een halve citroen
• 1 kaneelstokje
• 4 el ahornsiroop
• 3 el kokosbloesemsuiker
• 3 el water

voor de tofoie gras:
• 200 g gerookte tofoe, in kleine blokjes
• 50 g cashewnoten (een nachtje geweekt in water en afgegoten)
• 1,5 el (gerst)miso
• 3 el koolzaadolie (of andere neutrale olie)
• 1 tl edelgistvlokken
• peper
• evt. zout

Zo maak je het
Maak eerst de cranberryjam. Doe daarvoor alle ingrediënten in een steelpan en breng aan de kook. Laat op een zacht vuurtje zeker een halfuur borrelen tot het vocht flink is ingedikt. Houd er rekening mee dat de jam bij het afkoelen  nog opstijft; kook hem dus ook niet te lang.

Deze cranberryjam is niet mierzoet. Je proeft nog goed de zure smaak van de bessen. Wil je de jam zoeter, voeg dan extra suiker of ahornsiroop toe.

Vis het kaneelstokje uit de pan. Giet de hete jam in een kraakschone bokaal en schroef er onmiddellijk het deksel op. Laat afkoelen en bewaar vervolgens in de koelkast.

Doe voor de tofoie gras alle ingrediënten in een keukenmachine en mix tot een gladde, egale crème, die stevig is, maar wel smeerbaar. Is je tofoie gras te stijf, voeg dan een heel klein beetje water toe. Miso is erg zout, dus waarschijnlijk heb je geen extra zout nodig. Proef en kruid eventueel bij, met peper, zout of nog wat extra miso.

Heel veel veg! vegan

heel veel veg
Groenten, groenten en nog eens groenten. Daar draait het om in Heel veel veg!, het nieuwe kookboek van Hugh Fearnley-Whittingstall. Dit boek is de opvolger van Veg!, het vegetarische kookboek waarin de kok al eerder een lans brak voor meer groenten op ons bord. Hebben we dit nieuwe kookboek dan nog wel nodig? Wel, ik durf daar volmondig ‘ja!’ op te antwoorden.

Plantaardig
In tegenstelling tot Veg! is Heel veel veg! honderd procent plantaardig. Geen eieren, melk en kaas meer dus. Niet dat de kok een vurig pleidooi houdt voor veganisme, hij wil gewoon niemand uitsluiten met zijn recepten en geeft graag een glansrol aan groenten. Er zijn trouwens nog een paar ingrediënten die Hugh Fearnley-Whittingstall bewust vermijdt in dit boek. Je zult geen brood, pasta of witte rijst ontdekken in de recepten. Wel wat aardappelen en volwaardige granen. Verder spelen peulvruchten, noten en zaden geen onbelangrijke rol. En groenten natuurlijk, maar dat had ik waarschijnlijk al gezegd? ;-)

Hip of haalbaar?
Het lijkt misschien alsof Fearnley-Whittingstall met deze vegan recepten en een beperkt gebruik van koolhydraten inspeelt op recente hypes, maar eigenlijk doet dit boek allesbehalve ‘hip en trendy’ aan, en dat bedoel ik in de meest positieve zin. Op sociale media lijkt veganisme zo vaak voorbehouden aan slanke meisjes in bikini, die detoxdrankjes drinken en zich te goed doen aan massa’s superfoods. Terwijl meer plantaardig eten voor iedereen haalbaar en toegankelijk zou moeten zijn.

En wat dat betreft komt Heel veel veg! als geroepen: Hugh Fearnley-Whittingstall vertrekt van ‘gewone’ ingrediënten en bewijst ten overvloede dat je met een uitgekiende combinatie en wat smaakmakers gemakkelijk een lekker plantaardig gerecht op tafel zet. Goed, voor ingrediënten als tamari en miso moet je wellicht even naar de biowinkel, maar veruit de meeste dingen haal je gewoon in de supermarkt of – nog beter – bij je plaatselijke groenteboer.

pompoen etc heel veel veg
Inspiratie en variatie

Zelf haal ik het merendeel van mijn groenten in huis via een ‘groentepakket’. Heel leuk, want elke week is dat pakket een verrassing en een uitnodiging om te experimenteren. Maar af en toe, vooral in de winter als de knollen en kolen hoogtij vieren, weet ik het even niet zo goed. Op zo’n moment weet Heel veel veg! het wél. Want voor haast elke groente vind je ideeën in dit boek. Bovendien geeft de kok bij elk recept variatiemogelijkheden. Geen koolraap in huis? Gebruik dan raapjes of pastinaak. Op die manier pas je de gerechten moeiteloos aan aan wat je in je koelkast hebt liggen.

Allemaal mooi en wel, maar zijn de recepten ook lekker? Op zowat vier dagen tijd joeg ik er de volgende gerechten door: ‘pittige kool met zonnebloempitten’, ‘prei-pastinaakpuree met rozemarijn’, tomatendal, en ‘geroosterde aardappel, koolraap (ik verving door pastinaak), appels en boerenkool’. Stuk voor stuk goedgekeurd, zowel door mij als door mijn niet-zo-groentegekke Geliefde ;-)

Heel veel veg!, Hugh Fearnley-Whittingstall, Becht 2017

Pompoen-amandeltruffels vegan

pompoen-amandeltruffels
Enkele dagen geleden roosterde ik een grote blue kuri-pompoen, een Hokkaido-type met een grijsblauwe schil en heerlijk oranje, bijna nootachtig vruchtvlees. Ik roosterde de pompoen in blokjes, zonder schil, met louter wat kokosolie. Geen specerijen, want ik had uiteenlopende plannen met mijn geroosterde buit: zowel hartige, als zoete.

Een flink deel van de geroosterde blokjes belandde in mijn bentobox (de Japanse versie van onze lunchtrommel of brooddoos, zeg maar). De ene dag opgepept met wat chilivlokken en geroosterde pompoenpitten; de andere dag als salade met boerenkool en boterbonen. Wil je een glimp opvangen van hoe mijn gevulde bentobox eruitziet? Af en toe post ik er een foto van op Instagram.

Mijn zoete pompoenavontuur begon met vegan haver-pompoenkoekjes. Lekker, maar een tikje te droog naar mijn zin, en dus nog niet klaar voor een blogpost. En het laatste restje pompoenblokjes? Dat belandde in kruidige amandelbonbons.

Wie mijn blog al een poosje volgt, heeft misschien gemerkt dat amandelbonbons hier geregeld opduiken. Daar is een reden voor. Deze snoepjes zijn super gemakkelijk te maken, ze zijn in vergelijking met veel andere zoetigheid niet al te ongezond, én je kunt variëren op het recept zoveel je maar wilt. Snor gerust mijn amandelbonbons met oranjebloesem op, of de amandel-kersenbonbons, of de kardemom-koffietruffels. Maar kom dan terug om deze pompoentruffels te maken. Ze passen zo geweldig goed bij de tijd van het jaar.

voor ca. 15 truffels

Ingrediënten
• 100 g geroosterde pompoen, in kleine blokjes of fijngeprakt (gebruik bij voorkeur een Hokkaido-type)
• 100 g blanke amandelen
• 2 à 3 el kokosbloesemsuiker (afhankelijk van hoe zoet je de truffels wilt)
• een snufje zout
• 1 tl gemalen kaneel
• 0,5 tl gemalen kardemom
• 0,5 tl gemberpoeder
• de zaadjes van een half vanillestokje of 0,5 tl vanillepoeder
• 100 g pure chocolade van uitstekende kwaliteit (minstens 70%)

Zo maak je het
Maal de amandelen tot poeder in een keukenmachine. Voeg dan de overige ingrediënten toe (behalve de chocola) en mix tot een samenhangende brij.

Bekleed een bord met bakpapier. Maak je handen lichtjes vochtig en rol kleine balletjes van het pompoen-amandelmengsel. Leg ze op het bakpapier. Zet het bord met de balletjes minstens een halfuur in de diepvriezer.

Smelt de chocolade au bain-marie. Rol de koude balletjes door de chocolade tot ze helemaal bedekt zijn. Leg ze opnieuw op het bakpapier en laat de chocolade hard worden. Bewaar de truffels in de koelkast (of smul ze allemaal in één keer op ;-) ).

Vlad Vampier wil geen bloed

Vlad Vampier De Pelseneer Verschraagen
Per uitzondering houd ik op dit blog nog eens een praatje over een van mijn eigen boeken. Maar dat doe ik natuurlijk niet zomaar. Mijn nieuwste prentenboek Vlad Vampier wil geen bloed past als geen ander bij de Groene Prinses.

De kleine Vlad Vampier besluit op een dag dat hij geen bloed meer wil eten of drinken. Zijn broertjes lachen hem uit, zijn mama is bezorgd en zijn papa wordt kwaad. ‘Een vampier die geen bloed drinkt, is geen vampier maar een vegetariër!’ buldert hij. En zo is het maar net.

Vlad Vampier wil geen bloed is niet alleen een verhaal over anders zijn en doorzetten, het bevat ook 13 griezelige recepten voor vegetarische vampiers en andere monstertjes. Van ‘duivelse bietendip’, over ‘spookjespizza’ tot ‘trollenkoekjes’.

VladVampierWilGeenBloed_bo_0617_D.indd
Richard Verschraagen maakte heerlijke illustraties bij het verhaal en de recepten, en Dries Desseyn gaf het boek een bijzondere vormgeving.

Wil je alvast een voorproefje? Surf dan naar de website van uitgeverij De Eenhoorn en klik op ‘blader door het boek’. De recepten voor monsteroogjes en radijsrupjes kun je dan meteen uitproberen.

Natuurlijk ben ik heel nieuwsgierig naar welke kinderen samen met hun mama, papa, oma, opa, meester, juf, tante of oom aan de slag gaan met de recepten. Heb je iets klaargemaakt? Deel het dan gerust op Instagram met de hashtag #vladvampier of #groeneprinses en ik neem zeker een kijkje!

Pittige aubergine & lupineburgers vegan

DSC_0166
Als de herfst begint, zie je overal de typische herfstgroenten opduiken: pompoenen, knollen en kolen. Groenten waar heel veel lekkers mee te bereiden valt, maar wat mij betreft, mag dat gerust nog een paar weken wachten. In de prille herfst is de oogst namelijk zo rijk dat ook tomaten, courgettes, aubergines en paprika’s nog lekker van het seizoen zijn.

Voor pompoenen, pastinaken, knolselderij en rapen is er nog een winter lang de tijd. Dus zolang het nog kan, geniet ik van de meer mediterrane groenten en tover ik wat late zomer op mijn bord.

Velt (de Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren) viert deze week trouwens de ‘herfstkeuken’. Ga aan de slag met je favoriete herfstrecepten en deel ze met anderen! Meer info, inspiratie en give-aways ontdek je op de facebookpagina van Velt of op de website.

Even terug naar mijn eigen bordje :-) Naast een pittige stoverij van aubergine, en geroosterde tomaten, vind je daarop vegetarische burgertjes van witte lupinebonen. Deze ‘bonen’ zijn nog niet zo heel bekend (of eerder: niet meer bekend, want je kunt gerust van een ‘vergeten peulvrucht’ spreken), maar ze zijn beslist de moeite waard om te leren kennen. Ze zijn namelijk rijk aan vezels en eiwitten en hebben een lekkere beet. Let wel op: mensen met een notenallergie zijn misschien ook vatbaar voor ‘lupineallergie’.

Ik vond in de biowinkel een bokaal lupinebonen van het merk Your organic nature. In gedroogde vorm vind je ze ook (dan laat je ze eerst weken voor je ze kookt). Ben jij deze bonen ook al ergens tegengekomen?

voor 2-3 personen

Ingrediënten
voor de aubergine:
• 3 el olijfolie
• 1/2 ui, gesnipperd
• 2 kleine aubergines, in dobbelsteentjes
• 400 g tomatenpassata of tomatenvlees
• 1 tl chilivlokken
• 1 el balsamicoazijn
• 1 tl kokosbloesemsuiker of ruwe rietsuiker
• een handjevol basilicumblaadjes
• peper en zout

voor de lupineburgers:
• 200 g gare witte lupinebonen
• 50 g tofoe, in blokjes
• 1/2 ui, gesnipperd
• 2 el broodkruim
• 1 el tamari (of andere sojasaus)
• 1 tl paprikapoeder
• 1/2 tl gerookt paprikapoeder
• 2 tl rozemarijn
• peper en zout
• olijfolie om in te bakken

voor de geroosterde tomaten:
• ca. 400 g bonte (kers)tomaten
• olijfolie
• peper en zout

Zo maak je het
Verhit een eetlepel olijfolie in een kookpan. Maak je zowel de pittige aubergine als de lupineburgers, voeg dan de volledige gesnipperde ui toe aan de olie en stoof tot de uisnippers glazig zijn. Schep de helft uit de pan en zet het opzij voor de lupineburgers.

Voeg twee extra eetlepels olijfolie toe aan de ui in de pan. Doe de aubergineblokjes erbij en strooi er meteen wat zout over. Bak/stoof de aubergineblokjes tot ze zacht worden. Roer geregeld.

Voeg vervolgens de passata, de chilivlokken, de azijn en de suiker toe. Roer alles door elkaar, zet het deksel op de pan en laat alles ongeveer een halfuur pruttelen op een zacht vuurtje, tot de aubergines smeltzacht zijn. Proef en breng op smaak met peper en zout. Scheur de basilicumblaadjes in reepjes en roer ze door de saus.

Verwarm de oven voor op 150° Celsius. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Verwijder de kroontjes van de tomaten en snijd ze doormidden. Schik de tomatenhelften op de bakplaat met de bolle kant naar beneden. Sprenkel er olijfolie over en bestrooi met peper en zout. Schuif de bakplaat in de oven en laat de tomaatjes ongeveer een halfuur roosteren.

Voor de lupineburgers mix je de lupinebonen, de tofoe en de gestoofde uisnippers (die je apart hield) in een keukenmachine tot een grove pasta. Doe het mengsel in een kom en voeg tamari, paprikapoeder, rozemarijn, broodkruim en peper en zout toe. Meng alles goed door elkaar.

Is je mengsel te vochtig? Voeg dan wat extra broodkruim toe. Is het te droog, dan kan een klein scheutje water soelaas brengen. Maak je burgers echter zeker niet te nat! Het mengsel lijkt misschien wat droog, maar als je het kneedt met je handen, zou je er toch stevige burgertjes van moeten kunnen vormen. Ik maakte van deze hoeveelheid acht kleine burgers.

Verhit wat olijfolie in een koekenpan en bak de burgers aan beide kanten goudbruin.

Dien de burgers op met de pittige aubergine, de geroosterde tomaten en pasta, rijst of andere granen.

The Green Kitchen at Home

The Green Kitchen at Home1
Jaren geleden belandde ik als prille blogger op de blog Green Kitchen Stories van het Zweeds-Deense koppel David Frenkiel en Luise Vindahl. Ik was meteen verkocht. Een website vol vegetarische gerechten die prachtig in beeld waren gebracht. Ik vinkte de blog aan als favoriet en keerde geregeld terug voor een flinke portie inspiratie.

Intussen zijn David en Luise wereldwijd bekend, onder andere omdat ze vier kookboeken vol verrukkelijk veggie lekkers op de markt brachten. De vierde telg, The Green Kitchen at Home, is sinds vorige week als Nederlandstalige editie verkrijgbaar.

The Green Kitchen at Home2
Heerlijk haalbaar

Eigenlijk kook ik de laatste jaren nog maar zelden uit kookboeken. Nochtans is mijn kookboekenrek flink gevuld. Ik beschouw ze als een heerlijke inspiratiebron, maar ga ten slotte meestal zelf aan de slag om een recept te bedenken. Maar toen ik The Green Kitchen at Home in handen kreeg, had ik toch meteen zin om de gerechten écht te maken. Misschien omdat alles er niet alleen heel lekker uitziet, maar ook ontzettend haalbaar.

Dat was dan ook het opzet van David en Luise: een kookboek maken met gerechten die vaak bij hen op tafel verschijnen, vooral op doordeweekse dagen. Als je weet dat hun gezin drie kleine spruiten telt, begrijp je dat die gerechten maar beter niet al te bewerkelijk zijn.

Het geheim van de auteurs om snel een voedzame en smakelijke maaltijd op tafel te zetten? Voorbereiden! In het hoofdstuk ‘Koelkastfavorieten’ geven David en Luise recepten voor voedingswaren die ze in grote hoeveelheden koken en in de koelkast bewaren. Het zijn de bouwstenen waarmee ze later een maaltijd samenstellen. Denk aan hummus, pesto, gekookte linzen en quinoa, flensjesbeslag en tomatensaus.

DSC_0119
Uitgetest en goedgekeurd

The proof of the pudding is in the eating. Aan de slag dus! Ik maakte gisterenavond in een kleine veertig minuten voortreffelijke spinazieflensjes (oh, die kleur!) met romige kikkererwten en paddenstoelen. En terwijl ik dit schrijf, vult onze flat zich met de geur van boekweit-bananenbrood met chocolade, dat me amper twintig minuten werk kostte. Ik ben alvast overtuigd om nog veel meer recepten uit The Green Kitchen at Home uit te proberen.

Tijdens de boekvoorstelling in Antwerpen, waar David en Luise zelf aanwezig waren en bijzonder sympathiek over hun boek vertelden, proefde ik trouwens al meer lekkers uit het boek. Enkele favorieten die met stip op mijn ‘zelf maken!’-lijstje staan? Erwtjes-broccolisoep met munt en puy-linzen, Midden-Oosterse salade met bloemkool en linzen, Pittige chermoula-aubergine met kikkererwten, en Quinoa-notenrepen met chocolade.

Plant-aardig
Om af te sluiten nog een noot voor wie veganistisch eet: David en Luise koken vegetarisch en maken dus gebruik van eieren en kaas, maar tal van hun gerechten zijn volledig plantaardig. En als dat niet zo is, geven ze vaak suggesties in de kantlijn om ingrediënten te vervangen. Want zo aardig zijn ze nu eenmaal :-)

The Green Kitchen at Home van David Frenkiel & Luise Vindahl, uitgeverij Becht, 2017

Romige soep van paksoi en witte bonen vegan

paksoi-bonensoep Groene Prinses
Het is een beetje een futloze dag ten huize ‘Groene Prinses’. Misschien omdat het opeens zo stilletjes is nu mijn Geliefde voor een weekend naar Duitsland is vertrokken, of omdat er wat te veel herfst in de lucht hangt, of omdat die verduvelde verkoudheid maar niet wil opkrassen. Of alles samen.

Gelukkig heb ik toch een paar nuttige/leuke dingen gedaan vandaag. Mizuna en winterpostelein gezaaid bijvoorbeeld, zodat ik laat in de herfst of vroeg in de winter nog van frisse groene blaadjes kan genieten. En vlak voor lunchtijd bedacht ik een super eenvoudige, maar minstens even voedzame soep. Ik ben zo enthousiast dat ik ze meteen met jullie wil delen. Dan heb ik nóg iets nuttigs gedaan vandaag ;-)

Paksoi belandt meestal in Aziatisch getinte gerechten, maar vandaag had ik zin om een heel andere toer op te gaan. Alleen de miso verwijst nog wat naar oosterse contreien.

De zuringsnippers zijn optioneel. Ik vind ze mooi en ze voegen een fris en licht zurig tintje toe. Maar je kunt net zo goed voor andere verse kruiden kiezen: wat bieslook of peterselie bijvoorbeeld. Mijn croutons zijn gemaakt van (homemade! ;-) ) zuurdesembrood, maar gebruik gewoon wat je in huis hebt.

voor 3-4 porties

Ingrediënten
• 1 el olijfolie
• 1 ui, geschild en gesnipperd
• 1 tl gedroogde tijm
• 1 flinke struik paksoi (of 2 kleinere)
• 250 g gare witte bonen (cannellini, boterbonen …) (uit blik of bokaal, of geweekt en gekookt)
• 700 ml hete groentebouillon
• 1 dl (haver)room
• 1 el lichte miso
• peper

ter garnering:
• gebakken broodkorstjes
• snippers zuring of andere verse kruiden

Zo maak je het
Verwarm de olijfolie in een kookpan en stoof hierin de uisnippers tot ze glazig zijn.

Maak intussen de paksoi schoon. Verwijder het onderste stuk en scheid de bladeren van de stelen. Was zowel de stelen als de bladeren grondig. Snijd de stelen in stukken en voeg ze toe aan de ui, samen met de gedroogde tijm. Laat ongeveer 5 minuten stoven.

Doe de gewassen paksoibladeren in een slazwierder en zwier ze droog. Snijd ze vervolgens in reepjes. Voeg ze toe aan de kookpan. Giet de hete groentebouillon erbij, voeg de uitgelekte gare bonen toe en laat ongeveer 10 minuten koken, of tot de groenten gaar zijn.

Draai het vuur uit. Roer de miso door de soep. Pureer de soep met een staafmixer of een keukenmachine.

Roer de (haver)room door de soep en breng op smaak met peper. Proef of er ook nog wat zout bij moet, maar allicht maken de bouillon en de miso de soep al zout genoeg.

Dien de soep op met croutons en snippers zuring of verse kruiden.

Vegan koolraapfondue à la Vedge vegan

koolraapfondue Groene Prinses
Las je mijn verslagje over onze veggie-avonturen in Philadelphia, dan weet je dat we in Vedge smulden van een sublieme koolraapfondue. Helemaal plantaardig en toch deden de consistentie en smaak denken aan echte kaasfondue. Mijn radertjes begonnen onmiddellijk op volle toeren te draaien. Dit zou ik thuis proberen na te maken!

Ik dacht spontaan aan edelgistvlokken en miso om een ietwat kazige umamismaak op te roepen, en aan witte wijn en look voor een authentiek fonduearoma. Restte alleen nog de consistentie. Met louter koolraap zou ik beslist geen romige textuur krijgen. Na wat opzoekwerk op het wereldwijde web, ontdekte ik dat Your Veggie Coach net als ik had getracht om de befaamde fondue van Vedge na te maken. Wijn, miso en edelgistvlokken maken ook deel uit van haar recept. Maar waar ik dus niet aan had gedacht: aardappelen. Zij zijn het sleutelingrediënt tot een goede consistentie.

Toen er vorige week koolrapen in mijn groentepakket zaten, was hét moment om aan de slag te gaan aangebroken. Het resultaat? Een lekkere vegan fondue waarin we graag stukjes brood dompelden. Even lekker als bij Vedge? Misschien net niet, maar dat is dan ook een toprestaurant ;-) Bij Vedge serveren ze de fondue met een zacht pretzelbroodje. Ik koos voor stukjes zelfgebakken zuurdesembrood.

Dank je wel Vedge voor de inspiratie en Your Veggie Coach om mij op (betere) ideeën te brengen!

voor 2-3 personen

Ingrediënten
• 2 kleine koolrapen of 1 grotere, geschild en in blokjes
• 3 kleine aardappelen, geschild en in blokjes
• 1 el olijfolie
• 1 flinke teen look, gepeld
• 1,25 dl witte wijn
• 1 el edelgistvlokken
• 1 el lichte miso
• peper en zout

om te serveren:
• brood naar keuze, in hapklare stukjes
• ingelegde groenten
• eventueel een ‘fris’ slaatje

Zo maak je het
Doe de stukjes koolraap in een kookpan en doe er zoveel water bij dat ze net onderstaan. Breng aan de kook en laat de koolraap ongeveer 10 minuten zachtjes koken. Doe er dan de aardappelblokjes bij en laat nog 15 à 20 minuten koken, of tot beide groenten helemaal gaar zijn. Draai het vuur uit en zet de pan opzij.

Verwarm in een andere kookpan de eetlepel olijfolie. Pers de look hierin uit en laat hem heel kort fruiten. Let op dat de look niet aanbrandt! Blus met de witte wijn en laat die eventjes uitdampen.

Haal de blokjes aardappel en koolraap met een schuimspaan uit de kookpan en voeg ze toe aan de wijn met look. Voeg ook 1 deciliter van het kookvocht toe. Laat alles nog ongeveer 5 minuten garen. Haal de pan van het vuur en voeg miso en edelgistvlokken toe. Pureer alles met een staafmixer of keukenmachine tot een gladde, romige emulsie. Is het geheel te dik? Voeg dan wat extra kookvocht toe. Zorg er echter voor dat je fondue niet te dun wordt, want dan blijft hij niet aan je broodjes hangen.

Breng de fondue op smaak met peper en zout, en eventueel wat extra edelgistvlokken of miso. Je kunt de fondue nog even zachtjes opwarmen, maar laat hem niet meer koken, want dan gaan alle goede voedingsstoffen in de miso en edelgistvlokken verloren.

Zet de fondue op tafel op een fonduestel of houdertje met een theelichtje, zodat hij warm blijft. Prik telkens een stukje brood op een fonduevorkje en dip het in de fondue. Smakelijk!

Veggie in Philadelphia vegan

philadelphia
Philadelphia. De laatste etappe in ons reisje naar de Verenigde Staten. Als ik eerlijk ben, moet ik toegeven dat Philadelphia geen stad is die je absoluut gezien moet hebben in je leven. Dat wij er wel stopten, heeft twee redenen. Eén: Philly – ook wel de city of brotherly love – ligt mooi tussen Washington DC, waar mijn Geliefde een concert speelde, en New York, dat we maar wat graag wilden verkennen. Twee: Philadelphia huisvest het grootste orgel ter wereld, in een winkelcentrum dan nog wel, en mijn Geliefde wilde dat uiteraard een keertje zien en horen. Daar kan ik hem trouwens alleen maar dankbaar om zijn. Want wow: de vegetarische of zelfs veganistische restaurantscène in Philadelphia is er eentje om u tegen te zeggen!

wannamaker organ philadelphia
Tegen alle verwachtingen in wordt deze blogpost dus langer dan die over New York en die over Washington. Eén restaurant sprong er gigantisch bovenuit, maar dat houd ik lekker tot het einde :-)

reading terminal market
Overdekte markt
Als foodie wilde ik beslist een kijkje nemen in de Reading Terminal Market, een overdekte markt in het centrum van Philadelphia met een lange geschiedenis. Je vindt er niet alleen lokale groenten, gebak, chocolade, vis, kaas, vlees en allerlei eetkraampjes, maar ook kookboeken en tafellinnen. Werkelijk alles om een geslaagd dinertje te organiseren dus. Leuk om er eens doorheen te lopen, maar geef mij toch maar een kleurrijke boerenmarkt in de openlucht.

psandco_philadephia
Puur, plantaardig, gezond
Biologisch, vegan en grotendeels glutenvrij. Bij Pure Sweets & Co eet je hyper gezond. Het restaurantje is mooi ingericht, met veel hout, planten en ‘botanische’ posters. Op het menu staan sapjes, soepen, sandwiches, salades, warme gerechten en verantwoorde zoetigheden. Ik smulde van summer rolls met een bijzondere abrikozendip en een sandwich basil pesto caprese, die bestond uit amandelbrood met misokaas, avocado, pesto en tomaten. De porties lijken klein, maar vullen goed. P.S. & Co is niet goedkoop en mijn omnivore Geliefde vond het een tikje te diehard gezond, maar ik genoot er lekker toch van.

Nog meer puur
Niet te verwarren met Pure Sweets is Pure Fare. Even gezond, even bio, even glutenvrij, maar niet volledig plantaardig of veganistisch. Pure Fare is een gezellig lunchplekje, maar is grotendeels gericht op take away. En dat was precies wat we deden: wat kleine snacks afhalen voor op de trein. Ik proefde van een zeer bijzondere vanillepudding op basis van pastinaak en van een graanvrije chocolate chip cookie.

honeygrow
Verse fastfood
Heel anders van sfeer is Honeygrow. Een keten van bruisende – voornamelijk take away – restaurants die salades en wokgerechten bereiden waarin verse, lokale groenten de hoofdrol spelen. Laat je niet afschrikken door de drukte die er heerst, want het concept is leuk: ofwel kies je uit een aantal salades en woks die Honeygrow heeft bedacht, ofwel stel je zelf je gerecht samen. Bestellen doe je aan een computer, dus stress is niet nodig ;-) Ik stelde een noedelwokje samen met edamame, broccoli, spicy tofoe, wortel, koriander, sesamzaad en een sausje. Mijn Geliefde koos voor een salade. Op een bankje op Rittenhouse square genoten we van onze goed gevulde bakjes. Honeygrow ontstond in Philadelphia, maar heeft intussen vestigingen in verschillende Amerikaanse steden.

lilpopshop
Verfrissing op een stokje
In Philadelphia maakten we net als in New York en Washington een paar hete dagen mee. Gelukkig bieden de ijsjes van Lil’ pop shop instant verfrissing. Handgemaakt op basis van verse, lokale ingrediënten. Wat wil een mens nog meer als het warm is? Lil’ pop shop heeft twee vaste locaties en een foodtruck die onder andere op markten opduikt.

nomad pizza philadelphia
Happy pizza
Bij Nomad bakken ze biologische pizza’s met – alweer! – zo veel mogelijk lokale ingrediënten. Wij waren er tijdens ‘happy hour’: een selectie van kleine pizza’s en drankjes wordt er dan geserveerd tegen gereduceerde prijs. De pizza’s zijn flinterdun en smaakvol. Als voorafje aten we verrukkelijke gefrituurde groenten met gerookte paprika en chili.

vedge philadelphia
Goddelijke groenten
Zoals ik al zei zou ik de klepper onder de veggie restaurants in Philly tot het laatst bewaren. Bij Vedge ga je niet zomaar even je buik vullen, naar Vedge ga je om je zintuigen op volle toeren te laten werken en te genieten van heerlijke groentecreaties. Vedge is honderd procent plantaardig en pure klasse.

Je krijgt drie lijstjes met gerechten, waaruit je er elk telkens eentje kiest. Een paar voorbeelden? Fancy radishes: kleine creaties op basis van radijs, die eruit zien als wondermooie sushi en kleine smaakexplosies geven in je mond. Of de koolraapfondue, die zo echt het ‘fonduegevoel’ oproept, dat ik nu zelf aan het experimenteren ben om iets gelijkaardigs op tafel te zetten (wordt vervolgd! ;-) ). Of Ssamjang glazed tofu: met gebrande miso en een puree van edamame.

Doordat de gerechtjes klein en verfijnd waren, hadden we nog plaats voor een dessertje. Gelukkig maar. Want mijn bosbessencheesecake (zonder kaas, welteverstaan) met citroengel en ijs van lavendel en maanzaad was een hemels besluit van dit etentje. Misschien is het wat overdreven om te zeggen dat Vedge de trip naar Philadelphia waard is, maar ben je ooit in de buurt, dan raad ik toch een kleine omweg aan.