de groene prinses

letters en lekkers voor veggies en andere smulpapen


Een nieuwe kijk op eten

een nieuwe kijk op etenSoms leunt een kookboek zo dicht aan bij mijn eigen smaak en visie op eten, dat ik zou willen dat ik het zelf had geschreven. Een nieuwe kijk op eten van de Britse Anna Jones is zo’n kookboek.

Anna Jones laat groenten overduidelijk de hoofdrol spelen in haar vegetarische gerechten. Daarnaast speelt ze met volwaardige granen en peulvruchten, noten, kruiden en smaakmakers uit alle windstreken. Ook al is dit geen veganistisch kookboek, Jones beperkt het gebruik van zuivel.

Ze presenteert een mooie verzameling kleurrijke en gezonde gerechten: ontbijtideeën, maaltijdsoepen, voedzame salades, luie etentjes … Helemaal de keuken waar ik van houd! Een paar voorbeelden? Walnoten-misobouillon met udonnoedels, pizzette met zoete rode ui en hazelnoten, boekweit met koriander en sinaasappel, of courgetteballetjes met munt en pistache. Yum :-)

Zelf creëren
Sommige gerechten lijken op het eerste gezicht misschien wat bewerkelijk, maar de schrijfster geeft ook een hele rist erg makkelijke ideetjes. Zo flanste ik op een avond snel wat humus van boterbonen, amandelen en rozemarijn in elkaar. Nog een salade erbij en in een mum van tijd had ik een super maaltijd.

Jones geeft je bovendien niet alleen kant-en-klare recepten, maar reikt ook schemaatjes aan waarmee je zelf in een handomdraai een lekker gerecht creëert. Een kookboek dat je eigen creativiteit stimuleert dus.

Een van die ideeënpagina’s heet ‘Onderschatte groenten’. En je raadt het al: hier krijg je tips om met de vaak wat minder geliefde groenten als raapjes, spruitjes, radijs en koolraap aan de slag te gaan.

De zoete zaken
De desserts in dit boek zijn af en toe lekker decadent, maar meestal een stuk gezonder dan wat je bij de bakker vindt. Jones kiest namelijk geregeld voor alternatieve zoetstoffen, volwaardige granen of zuivelvrije desserts. Ik testte haar chocoladetaart al uit – in een vereenvoudigde versie weliswaar – en vond ze heerlijk! Helemaal veganistisch en gezoet met banaan en ahorn.

Als het begint te zomeren, ga ik beslist haar ijsrecepten uitproberen. Aardbeiensorbet met vlierbloesemsiroop, ijs van geroosterde bananen en kokos, of bloedsinaasappelsorbet met stukjes chocola. De woorden alleen al doen me watertanden …

Kookboeken heb je nooit genoeg
Mijn boekenkasten puilen uit van de kookboeken en dus heb ik gezworen dat ik wat selectiever te werk zal gaan als het erop aankomt kookboeken in huis te halen. Voor Een nieuwe kijk op eten maak ik echter graag een plekje vrij. Dit is een inspirerend boek dat overvloedig aantoont dat gezond eten ook puur genieten kan zijn.

Een nieuwe kijk op eten: alledaags vegetarisch in meer dan 200 smakelijke recepten, Anna Jones, Fontaine Uitgevers, 2014.

Happy veggie: stem en win!

sobanoedels_met_tofoekoekjes ©Groene Prinses

Doorgaans houd ik niet zo van commerciële wedstrijden, maar omdat ik de producten van Lima best wel een warm hart toedraag, heb ik me laten verleiden om deel te nemen aan de ‘Happy veggie receptenwedstrijd’. Twee van mijn recepten dingen mee naar een prijs: sobanoedels met komkommer en tofoekoekjes en zomerrolletjes met tempé en gemberdipsaus.

Het zou me bijzonder veel plezier doen als jullie op een van mijn recepten willen stemmen en me aan de felbegeerde publieksprijs willen helpen! Zelf kunnen jullie een mand vol lekkers van Lima winnen.

O ja, je kunt maar op één recept stemmen, dus tactisch gezien is het natuurlijk het beste als alle Groene Prinses-stemmen naar hetzelfde recept gaan. De sobanoedels staan al een beetje verder dan de zomerrolletjes en zijn dus in de beste positie om te klimmen ;-)

Veel dank en vergeet zeker niet om de receptjes eens uit te testen!

Mediterrane bloemkoolcouscous vegan

mediterrane bloemkoolcouscous ©Groene Prinses
Er zijn maar weinig groenten die ik niet lekker vind, maar de ene groente scoort al wat hoger op mijn favorietenlijstje dan de andere. Bloemkool is niet mijn beste maatje. Ook al kan ik weleens genieten van bloemkool met kaassaus uit de oven, ook al heb ik in een van mijn kookboeken een heerlijke tajine van bloemkool en dadels staan en ook al vind ik mijn eigen bloemkoolcurry best lekker, in de winkel grijp ik zelden spontaan naar deze koolsoort.

Wat er nog bij komt, is dat mijn Geliefde een hekel heeft aan bloemkool. Als we de witte bloem in ons groentepakket aantreffen, moeten we dus altijd even zuchten. Gelukkig is er één bloemkoolgerecht dat ik ronduit fantastisch vind: bloemkoolcouscous! Je hebt bij dit gerecht helemaal niet meer het gevoel dat je bloemkool aan het eten bent en de groentekruimels zijn een prima drager voor allerlei smaakmakers.

Op het internet vind je een hele reeks recepten voor bloemkoolcouscous, maar ik voeg er toch nog graag mijn favoriete bereidingswijze aan toe. De halfgedroogde tomaatjes kun je vervangen door artisjokhartjes; het resultaat is minder kleurrijk, maar wel minstens even lekker. Ze samen gebruiken kan natuurlijk ook.

Bloemkoolcouscous is erg geliefd bij mensen die koolhydraatarm willen eten, maar ik eet deze salade graag als lunch met wat stevig zuurdesembrood erbij.

voor 2 personen als lichte lunch of 4 personen als bijgerecht

Ingrediënten
• 1 kleine bloemkool, in roosjes
• 2 stengels (bleek)selderij
• 3 el rozijnen
• ca. 15 halfgedroogde tomaatjes op olie (en/of artisjokhartjes)
• 2 el gezouten kappertjes
• 2 el pijnboompitten
• 1 flinke handvol verse basilicumblaadjes
• 20-tal verse muntblaadjes

• 2 el appelazijn of citroensap
• 3 el lekkere olijfolie
• zwarte peper
fleur de sel

Zo maak je het
Laat de gezouten kappertjes weken in een kommetje met water om het teveel aan zout kwijt te raken.

Was de bloemkoolroosjes en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een keukenmachine en pulseer tot de bloemkool zo fijn is dat hij op couscous lijkt. Doe de bloemkoolcouscous in een ruime kom.

Schil de vezels van de selderij en snijd hem in kleine halve maantjes. Voeg de selderij samen met de rozijnen en de halfgedroogde tomaatjes toe aan de couscous.

Klop voor de dressing het citroensap of de azijn krachtig door de olijfolie. Roer de dressing door de couscous.

Giet de kappertjes af en spoel ze nog even na. Hak de muntblaadjes fijn en scheur de basilicum in kleine stukjes. Voeg de kappertjes en de kruiden toe aan de couscous.

Breng op smaak met flink wat zwarte peper en een beetje fleur de sel. Voeg niet te veel zout toe, want de kappertjes zullen ook nog wat zout zijn.

Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan en strooi ze vlak voor het serveren over de couscous.

Veggie in Sint-Petersburg

sint-petersburg2 ©Groene Prinses
Sint-Petersburg, de voormalige Russische hoofdstad, presenteerde zich vanaf onze aankomst als een stad van contrasten. De kleurrijke pracht van kerken en musea stak fel af tegen het grijze regenweer. Patserige 4×4’s en oude Lada’s krioelden door elkaar. In de ontbijtruimte van ons hotel weerklonk ‘goedkope’ popmuziek, maar op andere momenten bleek dat de Russen klassieke muziek en literatuur hoog in het vaandel dragen. Vleugjes communisme en grotesk kapitalisme bestaan er naast elkaar. Weelde en luxe verhullen de evenzeer aanwezige armoede. De wat norse bediening in sommige cafés en restaurants werd ruimschoots gecompenseerd door de openheid en hartelijkheid van het Russische gezelschap waarmee we de laatste avond tafelden …

Ook het culinaire leven van Sint-Petersburg vertoont dualiteit. Enerzijds is er de traditionele Russische keuken, anderzijds zijn er in tal van restaurants wereldse invloeden merkbaar. Het was een heerlijke ontdekkingstocht!

Bieten, blini’s en bessen
In een van onze – weliswaar wat oudere – reisgidsen lazen we dat men vegetarisme in Rusland haast als een ziekte beschouwt. Dat beloofde weinig goeds … Na ons tripje kan ik echter alleen maar zeggen dat dat voor Sint-Petersburg alvast niet opgaat. De stad herbergt zelfs verschillende volledig vegetarische restaurantjes.

Opstandingskathedraal St-Petersburg ©Groene Prinses
De klassieke Russische keuken bevat absoluut veel vlees, maar als je een beetje uitkijkt, vind je toch een aantal traditionele gerechten waarvan je als vegetariër kunt smullen.
Alomtegenwoordig zijn de blini’s, pannenkoekjes die zowel hartig als zoet geserveerd worden. De hartige variant met champignons en kaas is helemaal veggie-proof! Van de zoete versie met zwartebessencompote, die we ‘s morgens bij ons ontbijtbuffet kregen, kon ik blíjven eten.

Rode bieten spelen de hoofdrol in tal van Russische gerechten. Borsjtsj, de bekende rodebietensoep word meestal met vlees opgediend, maar in Botanika en Zoom – twee restaurantjes die ik verderop bespreek – hadden ze een veggieversie.
Vinegret – een salade op basis van rode biet, aardappel en gepekelde groenten – is overal vegetarisch.

paleisplein ©Groene Prinses

Nog een heerlijke Russische specialiteit zijn de pirogh (of de kleinere piroshki): pasteideeg met verschillende soorten vullingen. Vaak is de vulling vlees, maar je vind ook pirogh met kool, champignons en/of ei. Bij Stolle – een waar instituut in Rusland – proef je ze voor een prikje. Er zijn verschillende vestigingen in Sint-Petersburg, onder andere een op de zeer centrale Nevsky Prospekt (nr. 11).

Botanika
Mijn voorbereidend opzoekwerk leverde verschillende vegetarische adresjes op, maar omdat we niet altijd in de juiste buurt vertoefden en onze dagen beperkt waren, belandden we uiteindelijk maar in één 100% vegetarisch restaurant: Botanika. Gelukkig wel meteen een schot in de roos!

Botanika St-Petersburg ©Groene Prinses
Bij Botanika eet je vegetarische varianten van typisch Russische gerechten of een meer wereldse keuken. De keuze is enorm groot. Dat vonden we aanvankelijk een beetje zorgwekkend, want kan een restaurantje met zoveel opties wel echte kwaliteit serveren? Zorgen om niets, zo bleek al snel. Wat we geserveerd kregen was tiptop in orde. Ik koos voor de Gilgamesh-combinatie: een warme salade van asperges, spinazie en tomaatjes, met daarbij rijst en samosa’s met een heerlijk dipsausje. Jammer genoeg had ik daarmee zo goed gegeten dat ik geen dessert meer kon proeven. De dessertkaart, met verschillende ‘gezonde’ opties, zag er nochtans zeer verleidelijk uit.

Sint-Petersburg ©Groene Prinses
Zoom Cafe

Zoom is niet puur vegetarisch, maar je vindt hier als vegetariër zeker iets naar je gading. Bovendien is Zoom gewoon een erg charmante plek. Het restaurantje is namelijk ook een soort van bibliotheek en kunstgalerie. Overal zie je boeken, kunstwerkjes en speelgoed. Op elke tafel staat een doosje met kleurpotloden, waarmee je op de papieren onderleggers mag tekenen. En dat wordt er niet alleen door kinderen gedaan! Ook de menukaart staat trouwens vol leuke tekeningetjes.

zoom ©Groene Prinses
Obed Bufet

Op de Nevsky Prospekt vind je achter het exclusieve grootwarenhuis Stockman, het Nevsky Centre, met daarin op de vijfde verdieping buffetrestaurant Obed. Obed serveert vlees- en visgerechten, maar het buffet is zó groot dat er ook voor vegetariërs heel wat te proeven valt. Enige probleem: alle opschriften zijn in het Russisch, dus je moet soms een beetje raden … Obed Bufet heeft een uitgekiend design en is een plaats waar vooral jonge, hippe Russen komen.

obed bufet ©Groene Prinses
Cafe Singer

In de grote boekhandel Dom Knigi op de Nevsky Prospekt huist Cafe Singer. Deze stijlvolle zaak is een gevestigde waarde. Het gebouw is een pareltje van architectuur en je hebt er ook nog eens een fantastisch uitzicht op de Kazan-kathedraal.

Cafe Singer St-Petersburg ©Groene Prinses
De lunchkaart biedt weinig mogelijkheden voor vegetariërs, maar Cafe Singer is wel een heerlijke plek om een taartje te eten met een warm drankje erbij. De warmedrankenkaart is hier ontzettend uitgebreid. Ik proefde er van een speciale duindoornthee, met echte duindoornbessen en stukjes fruit.

‘Russische bessenthee’ is trouwens een bijzondere ontdekking. Sterke zwarte thee wordt gemengd met bessenjam (of soms verse bessen) en specerijen. Verrukkelijk op koude dagen!

Cafe Singer wordt vooral door toeristen bezocht, maar het is toch een fijne plek om even binnen te springen.

Bonch
Dit zou je misschien wel de moderne tegenhanger van Cafe Singer kunnen noemen. Een mooie, lichte koffiebar die in geen enkele West-Europese hoofdstad zou misstaan. Naast prima koffie en thee, kun je hier goed ontbijten of smullen van een keur aan gebakjes. Wij kwamen hier twee keer (laat!) ontbijten en bleven telkens lekker lang hangen. Fijn interieur, vriendelijke bediening, gratis Wifi en een hoop lekkers! (Bolshaya Morskaya 16)

Bonch 2 St-Petersburg ©Groene Prinses

Natura Siberica
Hier vind je geen eetbare dingen, maar toch is deze winkel een bezoekje waard! Natura Siberica is een Russisch cosmeticamerk dat natuurlijke (en grotendeels biologische) producten ontwikkelt op basis van wilde Siberische planten en kruiden. In de winkel (op de Nevsky Prospekt, 108) zul je af en toe wat hulp moeten vragen, want je vindt er alleen maar informatie in het Russisch. Je kunt je echter wel online voorbereiden :-)

De producten waren, naar onze Westerse normen én omdat de roebel laag stond, heel goedkoop. Wie geen reisplannen heeft, kan de producten in België en Nederland ook online kopen: een beetje duurder wel dan in Rusland, maar voor natuurlijke cosmetica nog altijd mooi geprijsd.

De zalig geurende haarproducten vol duindoornbessen roepen bij mij in ieder geval nog een hele poos herinneringen op aan deze boeiende stad.

40 dagen zonder suiker (maar mét popcorn)

popcorn ©Groene Prinses
Mijn 40 dagen zonder suiker (eigenlijk waren het er 46) liggen al ruim 14 dagen achter me. Alles ‘mag’ weer. Of toch niet? Met deze blogpost blik ik even terug en denk ik na over hoe het nu verder moet …

De pluspunten
Ook al heb ik niet zo heel veel moeite gehad om de 40 dagen zonder suiker vol te houden, toch kijk ik een beetje met gemengde gevoelens naar deze ‘uitdaging’ terug. Er zijn zeker positieve kanten aan verbonden. Als je 40 dagen zonder suiker eet, weet je na verloop van tijd haast blindelings welke producten je moet vermijden en welke je naar hartenlust kunt eten. Je raakt als het ware ‘geroutineerd’. Je staat er ook even grondig bij stil dat er massa’s producten met overbodige toegevoegde suikers zijn. Bovendien stimuleerde deze periode me om heel wat alternatieve bakexperimenten aan te vatten. Zo ontdekte ik dat gebakjes zonder suiker ook super lekker kunnen zijn.

… en de minpunten
Wat voor mij toch niet zo goed werkt, is om dingen echt te ‘verbieden’. Eigenlijk at ik sowieso al niet heel veel suiker. Dat ging altijd prima. Nu ik geen suiker meer mocht eten, kreeg ik echter opeens zin in dingen waar ik anders nooit naar zou verlangen. Op restaurant zei ik plots tegen mijn geliefde: ‘Oh, kijk, al die mensen eten een dame blanche.’ Waarop hij reageerde dat hij me nog nooit eerder een dame blanche had weten eten. En toen we in Brussel waren begon ik een hele uiteenzetting over de pralines van Pierre Marcolini. Wat niet mag, wordt aantrekkelijk … Ik ben er dus veel meer voorstander van om suiker te beperken in plaats van te verbieden.

En nu?
Zoals ik al zei, had ik – ondanks het verlangen naar vreemde zoetigheden – eigenlijk weinig moeite om de 40 dagen vol te houden. Maar van zodra de 40 dagen voorbij waren, werd het opeens ontzettend moeilijk om me ‘in te houden’. Goed, het was Pasen en dan zie je óveral chocolade, en na Pasen maakte ik twee tripjes naar heel erg zoete steden en op reis wil ik altijd de lokale keuken inclusief zoetigheden ontdekken. Ik roep dus een hele hoop verzachtende omstandigheden in. Maar toch… na een compleet verbod is het moeilijk om weer een evenwicht te vinden. Terwijl dat evenwicht er vroeger wel was. Geen suikerverbod dus meer voor mij. Wat wel? Zo weinig mogelijk suiker eten en kiezen voor volwaardige producten, én af en toe bij de juiste gelegenheid een beetje decadent genieten.

En hoe zit het nu met die popcorn?
Als ik ‘s avond tv kijk, vind ik het leuk om nog iets kleins te knabbelen. In de suikerloze dagen koos ik dan voor nootjes, rozijnen, zelfgemaakte suikervrije koekjes of … popcorn! Popcorn is ongelofelijk gemakkelijk te maken. Je doet een laagje (olijf)olie een een grote kookpan. Je kiepert er een laagje popcorn over en je zet de pan met deksel op het vuur. Na een poosje begint de mais te poppen en heb je een pan vol verse popcorn die je kunt kruiden naar smaak. Ik vind een combinatie van peper, rozemarijn en grove zoutkorrels erg lekker. Maar je kunt natuurlijk alle kanten op!

Cakejes met peer en chocola

chocolade-peercakejes zonder suiker ©Groene Prinses
Na een drukke week met veel uithuizigheid, bracht ik gisteren een heerlijk dagje in mijn keuken door. De regen die tegen de ruiten tikte, overstemde ik met mooie muziek. En een keur aan groenten gaf de dag toch nog kleur. Miezerige dagen schreeuwen bij mij altijd om bakexperimenten, dus ik maakte niet alleen geurige groentegerechten, ik dacht ook na over gezond lekkers uit de oven.

Deze cakejes zijn louter gezoet met dadels en peer, en als je kiest voor glutenvrije haver, dan kunnen ook mensen met een glutenallergie ervan smullen.

voor ca. 10 cakejes

Ingrediënten
• 75 g dadels (zonder toegevoegde suiker!), ontpit
• 2 dl amandel-(rijst)melk (zonder toegevoegde suiker)
• 150 g zeer fijn gemalen blanke amandelen (of amandelmeel)
• 100 g havermout, fijn gemalen (of havermeel)
• 2 flinke el ongezoet cacaopoeder
• 1 tl kaneelpoeder
• 1 tl bakpoeder
• 1 flinke peer, niet al te rijp, geschild en in blokjes
• 1 ei
• 50 g kokosolie

Zo maak je het
Laat de dadels een uurtje weken in de amandel-rijstmelk.

Verwarm de oven voor tot 200° Celsius.

Meng in een grote kom de fijngemalen amandelen en havermout met bakpoeder, cacao en kaneel.

Pureer de dadels met de amandel-rijstmelk. Kluts het ei in dit mengsel.

Smelt de kokosolie op een zacht vuurtje.

Giet het amandel-eimengsel en de kokosolie bij de droge ingrediënten en roer alles snel, maar goed door elkaar. Meng de blokjes peer erdoor.

Leg papieren cakevormpjes in een muffinplaat en verdeel het cakemengsel erover. Laat 15 à 20 minuten bakken in de oven op 200° Celsius.

Test of de cakejes gaar zijn door er met een mes in te prikken. Komt het mes er quasi schoon uit, dan zijn de cakejes klaar. Laat ze afkoelen op een taartrooster.

Lekker gelinkt: 5 x goed zoet!

pecankoekjes zonder suiker ©Groene Prinses
Mijn ‘Dagen zonder suiker‘ zitten net over de helft en het gaat best goed. Al vrees ik dat ik zo nu en dan toch nog wat suiker heb gegeten. Op restaurant vraag ik namelijk niet bij elk gerecht na of het wel echt suikervrij is (laten we zeggen dat ik voornamelijk op mijn intuïtie vertrouw ;-), ik heb ongetwijfeld al brood gegeten waarin suiker zat en één keer bestelde ik per ongeluk iets met ketchup. Maar tegen koekjes, taartjes, dessertjes en alle producten die suiker in hun ingrediëntenlijstje hebben staan zeg ik dapper en resoluut ‘nee’.

Dat kost me niet overdreven veel moeite, maar toch zijn er momenten dat ik verlang naar iets zoets. Als ik na een lange dag vol lezingen (het is jeugdboekenweek, dus ik doorkruis Vlaanderen om in tientallen bibliotheken en scholen over mijn kinderboeken te vertellen) met mijn Geliefde in de zetel zit en hij snoept een stukje chocola, dan wil ik ook iets om op te knabbelen … Daarom ga ik in het weekend steevast aan de slag met recepten voor ‘alternatief gezoete’ gebakjes. Zelf veel experimenteren zit er op dit moment wegens de drukte niet in. Maar ik laat jullie graag kennismaken met mijn favoriete recepten van andere bloggers.

  • De havermoutkoekjes uit Pauline’s keuken staan bovenaan mijn lijstje, omdat ze helemaal geen toegevoegde zoetstoffen bevatten. Het zoet komt van de banaan! Een stevig koekje dat lekker vult.
  • De pecan-vanillekoekjes van VoedZo zijn een tikje vettig, maar wel super lekker van smaak. Ik gebruikte de zaadjes van een echte vanillepeul en maar drie eetlepels ahornsiroop in plaats van vijf. Meer dan zoet genoeg en met meer siroop zou mijn deeg te ‘nat’ geweest zijn. Het resultaat zie je op de foto hierboven.
  • Ik ben dol op alles wat ook maar enigszins lijkt op lemon curd, dus de Lemon & Coconut Bars van Green Kitchen Stories zijn een echte topper voor mij! Ik vind het wel lekkerder om de hoeveelheden kokos en amandel om te wisselen.
  • Chocolade doet het altijd goed en deze Chokoscake van ‘Cakeje van eigen deeg’ gaat er dan ook vlotjes in :-)
  • Dit recept heb ik nog niet uitgeprobeerd, maar staat al een poosje op mijn ‘to do list‘: koekjes met appel, boekweit en dadels. Heeft iemand ze al eens gemaakt?

Op mijn Pinterest bord ‘Sweet & good’ verzamel ik nog meer recepten van desserts en gebak zonder geraffineerde suiker. Maar tja, het blijft natuurlijk gebak. Af en toe langzaam genieten is beter dan alles in één keer opschrokken ;-)

Kruidige balletjes van cashewkaas vegan

balletjes van cashewkaas ©Groene Prinses
Jaren geleden proefde ik voor het eerste plantaardige ‘kaas’ op basis van cashewnoten en pijnboompitten in het Londense restaurant Saf. Ik was in de wolken en probeerde thuis iets te maken wat erop leek, maar zonder veel succes. Mijn cashewsmeersel proefde nogal flets. Ik liet het bij die ene poging en besloot dat plantaardige kaas maken toch vooral iets voor gespecialiseerde koks was …

Tot mijn fermenteerenthousiasme enkele maanden geleden de kop op stak en ik in The Art of Fermentation van Sandor Katz las dat hij allerlei notenpesto’s en ‘kazen’ laat fermenteren. Natuurlijk! Fermentatie! Een belangrijke stap die ik bij mijn eerst cashewkaasexperiment helemaal niet had toegepast. Door de notenbrij te laten fermenteren krijg je een echt ‘kazige’ smaak en een lichte textuur.

Makkelijk kan ook!
Op het internet vind je een hele hoop recepten (voornamelijk in het Engels) voor gefermenteerde plantaardige kazen. Meestal gebruiken deze recepten ‘rejuvelac’ als starter. Rejuvelac krijg je door gemalen granen te laten fermenteren in water.

Pft, een stap te veel voor mij. Als ik eerst een brouwsel moet maken voor ik aan de kaas kan beginnen, dan maak ik één keer kaas en daarna allicht nooit meer. Volgens Katz zijn er gelukkig veel meer mogelijkheden. Eigenlijk kan zowat alles waarin melkzuurbacteriën zitten als starter dienen: (soja)yoghurt, zuurkoolsap, miso … Omdat ik bijna altijd een potje gefermenteerde groenten in mijn koelkast hebt staan (koolrabi, wortelen, aardpeer …), lag de keuze voor de hand: gewoon een beetje van het pekelvocht waarin ik mijn groenten laat fermenteren. Geen extra werk!

Geduldig wachten en proeven
De fermentatietijd hangt af van de temperatuur en vooral van je eigen smaak. Proeven is de beste manier om te ontdekken of de kaas genoeg gefermenteerd is. Ik geef de voorkeur aan een heel lichte zurige smaak. Wil je de kaas wat pittiger, laat hem dan langer fermenteren.

Ook de textuur is een kwestie van smaak. Hoe langer je de kaasbrij laat uitlekken in een kaasdoek, hoe steviger hij wordt.

Omdat het mijn eerste experiment is, maakte ik slechts een kleine hoeveelheid. Kwestie van geen cashewnoten te verspillen. De volgende keer ga ik deze hoeveelheden verdubbelen, want ik heb vandaag bijna de volledige portie verorberd :-)

Ingrediënten

voor de cashewkaas:
• 100 g cashewnoten, minstens 6 u geweekt in water
• 2-3 el pekelvocht van gefermenteerde groenten (of experimenteer met een andere starter)
• eventueel wat extra water
• zout naar smaak

ter garnering:
• za’atar
• rozemarijn en grof gemalen zwarte peper
• gehakte verse peterselie

Zo maak je het
Laat de geweekte cashewnoten uitlekken en doe ze samen met het pekelvocht in de blender. Pureer tot een fijne, romige crème. Misschien moet je wat extra water toevoegen om de gewenste substantie te krijgen.

Schep de cashewcrème in een schoon kommetje en dek het af met een schone theedoek. Laat het kommetje 10-24 uur staan op kamertemperatuur. Proef regelmatig om te controleren of de kaas al voldoende gefermenteerd is. Als het fermentatieproces zijn werk doet, wordt de crème wat ‘luchtiger’ van textuur en krijgt hij een ietwat zurige smaak.

Breng de cashewkaas op smaak met wat zout. Proef goed, want het pekelvocht is ook al enigszins zout, dus misschien heb je niet veel extra nodig. Als je de cashewkaas stevig genoeg vindt, kun je hem zo eten. Heb je hem graag wat steviger, laat hem dan uitlekken in een kaasdoek.

Ik schepte mijn cashewcrème in een kaasdoek en knoopte die dicht met een koordje. Dat koordje hing ik aan de kraan boven de gootsteen, zodat het vocht daarin kon druppen. Ik liet de kaas zo vier uur uitlekken. Omdat de kaas op kamertemperatuur bleef, ging het fermentatieproces nog even verder. Wil je dat niet, dan moet je de kaas in de koelkast laten uitlekken. Dat kan door een vergiet te bekleden met kaasdoek en dat in een kom te zetten.

Is de kaas helemaal klaar, bewaar hem dan in de koelkast.

Kruidige variaties
Je kunt allerlei variaties maken door kruiden en specerijen door de kaas te mengen. Of je kunt –zoals op de foto – balletjes rollen van de cashewkaas en die door een aantal smaakmakers wentelen. Ik maakte drie soorten: een met za’atar (een mengeling op basis van sesamzaad, zout, sumak en tijm), een met rozemarijn en grof gemalen zwarte peper, en een met verse peterselie.

Mijn geliefde was vooral enthousiast over de versie met za’atar. Ik vond het rozemarijn-peperballetje dan weer heerlijk. En jij verzint vast nog wel een eigen favoriet?

Dagen zonder vlees of zonder suiker?

dagen zonder vlees ©Groene Prinses
De Dagen zonder vlees zijn begonnen! Van 18 februari tot 4 april gaan duizenden mensen de uitdaging aan om geen vlees te eten. Voor vegetariërs is dat uiteraard een koud kunstje, maar de mensen die doorgaans wel van een stukje vlees houden, kunnen ongetwijfeld wat extra steun gebruiken. Speciaal voor hen ging ik in mijn archief op zoek naar 10 lekkere vegetarische recepten die je zonder al te veel werk op tafel zet.

De website van ‘Dagen zonder vlees’ selecteerde mijn chili sin carne trouwens als een van de 40 recepten in de kijker. Ik ben benieuwd hoeveel mensen die chili de komende weken gaan proeven! Geef je me een seintje als hij op je menu verschijnt? :-)

Maaltijdsoep
Lekker gemakkelijk en voedzaam en ideaal voor koude dagen. Probeer eens de verwarmende maaltijdsoep met linzen of de maaltijdsoep met ravioli.

Uit de oven
Zolang de winter nog in het land is, voelen ovenwarme gerechten aan als de ultieme troost. Gratin van pasta, andijvie en tempéwitlofpasteitjes of zonnige wortelen voor wie al naar de zomer verlangt.

Een vleugje exotisme
De vegetarische keuken vindt haar inspiratie wereldwijd. In heel wat landen is eten zonder vlees vaak immers eerder een noodzaak dan een keuze. Mijn bloemkool-kikkererwtencurry smokkelt wat oosterse geuren en smaken binnen, terwijl pastel de choclo je meevoert naar Zuid-Amerika.

Leve de lente!
Zo nu en dan merk je het buiten al: de lente sluipt dichterbij. Tijd voor salades op je bord, zoals de appel-witlofsalade, of frisse gerechten als radijsjesquiche of doperwtenkoekjes met radijsjescouscous.

 

dagen zonder suiker ©Groene Prinses
Dagen zonder suiker

Omdat ik zelf al jarenlang vegetariër ben, kosten de dagen zonder vlees me helemaal geen moeite. Daarom ga ik op zoek naar een andere uitdaging, die goed is voor mijn lijf én het milieu. Van 18 februari tot 4 april probeer ik geen suiker te eten. Alternatieve zoetmiddelen zoals honing, ahornsiroop en kokosbloesemsuiker laat ik nog wel toe in deze periode, al probeer ik het gebruik ervan drastisch te verminderen. Opdat je zoetigheden met deze alternatieve suikers gemakkelijk zou terugvinden op mijn blog, maakte ik de tag goed zoet aan.

Zijn er nog vegetariërs die deze periode zonder suiker willen doorbrengen? Wie moedigt me aan? ;-)

Chocolade met geroosterde amandelen in ahornsiroop en zeezout vegan

chocolade met amandelen en zeezout ©Groene Prinses
Nog op zoek naar een Valentijnscadeautje? Laat de etalages vol kitsch links liggen, bind een keukenschort voor en maak zelf iets voor je geliefde. Deze chocoladebrokken met geroosterde amandelen in ahornsiroop en fleur de sel zijn zoet én goed. Er komt namelijk geen geraffineerde suiker aan te pas.

Breek de chocoladeplak in grote stukken, stop ze in een zakje met een feestelijke strik en je cadeautje is klaar! (Je hoeft je partner niet te verklappen dat het bijna geen werk kostte ;-) )

Heb je de ingrediënten om zelf chocolade te maken niet in huis, dan kun je natuurlijk ook prima kant-en-klare chocolade gebruiken, die je laat smelten. Kies dan voor kwalitatieve chocolade met minstens 70% cacao.

En als je nóg minder werk wilt, dan kun je stoppen na het roosteren van de amandelen in ahornsiroop. Die zijn gewoon zo uit het vuistje namelijk al heerlijk op zich!

Ingrediënten
• 100 g amandelen
• 1 el ahornsiroop

voor de chocolade:
• 100 g cacaoboter
• 1 el kokosolie
• 2-4 el ahornsiroop, honing, kokosbloesemnectar of granenstroop naar smaak
• 45 g ongezoet (eventueel raw) cacaopoeder
• 1 vanillestokje
• 0,5 tl fleur de sel (of ander lekker zeezout)

Zo maak je het
Verwarm de oven voor tot 150° Celsius.

Meng de amandelen met de ahornsiroop, zodat alle amandelen mooi met een laagje siroop omgeven zijn. Leg de amandelen op een met bakpapier beklede bakplaat en rooster ze 20 minuten in de oven. Roer de amandelen om de vijf minuten goed door elkaar.

Laat ze helemaal afkoelen.

Smelt de cacaoboter en de kokosolie in een kom au bain-marie. Haal de kom van het hete water weg.

Snijd het vanillestokje open en schraap de zaadjes eruit. Doe ze bij de cacaoboter. Voeg je zoetmiddel toe en roer het rustig maar krachtig door de cacaoboter. Begin met slechts twee eetlepels; je kunt later nog altijd extra zoeten.

Roer het cacaopoeder door het mengsel, tot het volledig is opgelost. Proef en voeg eventueel nog wat zoetmiddel toe.

Laat het chocolademengsel een klein beetje opstijven, zodat het wat minder makkelijk ‘uitloopt’. Je moet het echter nog wel goed kunnen gieten. Giet de chocolade over de geroosterde amandelen.

Strooi hier en daar wat fleur de sel of andere zoutvlokjes over de chocolade. Laat hem helemaal hard worden.

Breek de chocolade in grove stukken.