de groene prinses

letters en lekkers voor veggies en andere smulpapen


Gevulde paprika’s uit de oven

gevulde paprika's ©Groene Prinses

Gevulde paprika’s doen me aan mijn kindertijd denken. Toen at ik ze nog gevuld met gehakt. Nu maak ik er een vegetarische versie van. De paprika’s sudderen lekker lang in de oven, omgeven door verse tomatensaus. Ik vind ze vooral heerlijk op frisse zomerdagen; je haalt er onmiddellijk de zo’n mee in huis.

In plaats van kappertjes kun je ook stukjes olijven of zongedroogde tomaatjes aan de vulling toevoegen of een combinatie.

Ik gebruik meestal gedroogde kruiden, maar als je de verse varianten in de tuin hebt staan, kunnen die natuurlijk net zo goed!

voor 2-3 personen

Ingrediënten
3 grote paprika’s
10 tomaten, grof gehakt
2 teentjes look, fijn gehakt
1 el olijfolie
peper en zout
een handjevol basilicum, in stukjes gescheurd

voor de vulling:
2 el olijfolie
1 ui, gesnipperd
1 tl oregano
1 tl tijm
1 tl rozemarijn
1/2 tl paprikapoeder
1/2 tl kurkuma
200 g seitangehakt
2 tl kappertjes
30 g geraspte kaas
1 ei
3 el paneermeel
peper en zout

Zo maak je het
Verhit een eetlepel olijfolie in een kookpan. Voeg de tomatenblokjes en de look toe en laat ongeveer een halfuur sudderen tot je een tomatensaus hebt. Zijn de tomaten heel vochtig, laat het deksel dan van de pan, zodat het vocht wat kan verdampen.
Kruid met peper en zout en roer de basilicumblaadjes erdoor.

Verwarm de oven voor tot 200° Celsius.
Terwijl de saus suddert, maak je de vulling klaar. Verhit 2 eetelepels olijfolie in een pan. Voeg de uisnippers toe en bak tot ze glazig zijn. Roer de oregano, tijm, rozemarijn, paprikapoeder en kurkuma erdoor en laat nog een paar minuten bakken. Voeg het seitangehakt toe en bak, al roerende, nog een vijftal minuten.

Doe het mengsel in een kom en laat het een beetje afkoelen. Roer de kappertjes, de kaas, het ei en het paneermeel erdoor. Misschien heb je wat minder of wat meer paneermeel nodig. De vulling moet stevig zijn en niet te nat, maar zeker ook niet te droog. Breng op smaak met peper en zout.

Giet de tomatensaus in een grote ovenschaal.
Snijd de paprika’s doormidden. Verwijder de zaadjes, maar laat de steeltjes zitten. Je ‘bakjes’ zijn dan wat steviger. Verdeel de vulling over de halve paprika’s. Schik ze op de tomatensaus.

Bedek de ovenschaal met aluminiumfolie en zet ze ca. 30 tot 40 minuten in de oven. Haal de folie eraf en laat de vulling nog een tiental minuten bruinen in de oven.

Serveer de paprika’s met rijst of knapperig brood.

Tortilla’s met warmoes, puntpaprika & avocado

tortilla met warmoes ©Groene Prinses
Vorig jaar ondernam ik een poging om op ons piepkleine terras warmoes te telen in potten, maar door een totaal gebrek aan zon én licht werd dat geen succes. Nu laat ik me graag verleiden door de diepgroene of kleurrijke bossen in de winkel.

Ik heb geen flauw idee of er in Mexico een groente bestaat die op warmoes of snijbiet lijkt, maar toch leek het me lekker om Mexicaans getinte warmoes in een knapperige tortilla te stoppen.

Maistortilla’s zijn niet zo gemakkelijk te vinden (ik vond die van mij – niet bio helaas – bij Albert Heijn), dus vervang ze gerust door tarwetortilla’s. De tarwetortilla’s zijn doorgaans wat groter dan de kleine maistortilla’s die ik gebruikte, dus je hebt er minder van nodig.

Eet deze tortilla’s als snack of serveer ze met een salade erbij als complete maaltijd.

voor 4-6 tortilla’s

Ingrediënten
• 6 kleine maistortilla’s (of 4 tarwetortilla’s)
• 1 ui, gesnipperd
• 1 zoete puntpaprika
• 4 flinke stengels warmoes/snijbiet (stengel + blad)
• 1 avocado
• 1 chilipeper
• 50 g geraspte kaas
• 1 tl gedroogde oregano
• 1/2 tl komijnpoeder
• 1/2 tl zoet paprikapoeder
• olijfolie
• peper en zout

Zo maak je het
Verhit een flinke eetlepel olijfolie in een kookpan en stoof de uisnippers tot ze glazig zijn.

Verwijder intussen de zaadlijsten van de paprika en de chilipeper. Hak de chilipeper fijn en snijd de paprika in smalle reepjes.

Was de warmoes en snijd de bladeren van de stengels. Snijd de stengels in kleine stukjes. Doe ze samen met de paprika en de chili bij de ui. Roer oregano, komijn en paprikapoeder erdoor. Zet het deksel op de pan en laat ca. 5 minuten stoven.

Snijd de warmoesbladeren in fijne reepjes en doe ze mee in de kookpan. Laat de groenten nog 5-10 minuten stoven tot ze zacht zijn. Roer geregeld. Breng op smaak met peper en zout.

Verwijder de pel en de pit van de avocado en snijd het vruchtvlees in plakjes.

Verwarm de tortilla’s in een droge koekenpan (volg hiervoor de aanwijzing op de verpakking) tot ze ‘plooibaar’ zijn. Leg telkens wat kaas op de helft van de tortilla. Schep er wat van het warmoesmengsel op en leg er tot slot wat avocadoplakjes op. Vouw de lege helft van de tortilla over de vulling. Herhaal dit voor de andere tortilla’s.

Verwarm nu een beetje olijfolie in de koekenpan en bak telkens een gevulde tortilla aan beide kanten goudbruin. Houd eventueel warm in de oven terwijl je de andere tortilla’s bakt.

Veggie in Warschau

warschau ©Groene Prinses
Reizen is een van de leukste manieren om vooroordelen te ontkrachten. Tot voor kort riep Polen grijze en sombere beelden bij me op. Een paar dagen Warschau en ik weet wel beter! Goed, het prachtige weer zat er ongetwijfeld voor iets tussen, maar de stad is hoe dan ook bruisend en kleurrijk. En wat me vooral tonnen vakantievreugde opleverde: Warschau herbergt, tegen al mijn verwachtingen in, een hele rist vegetarische restaurantjes!

De klassieke Poolse keuken is dol op vlees, maar blijkbaar verwelkomt de universiteitsstad graag nieuwe invloeden. Het lijstje met veggierestaurantjes dat ik samenstelde door websites als de Happy Cow en Warsaw Foodie uit te pluizen, was helaas te lang voor de tijd die we hadden, maar ik presenteer graag de adresjes waar we volop genoten.

bistro charlotte ©Groene Prinses
Bistro Charlotte

Op de kaart van Bistro Charlotte vind je hier en daar wel wat vlees, maar vegetariërs kunnen er prima terecht voor ontbijt, lunch of lekker gebak. Omdat we het kraakverse brood en de zachte croissants in deze bistro ‘Franse stijl’ zo lekker vonden, gingen we er twee keer ontbijten.

Bij het broodmandje horen potten vol jam en choco van het huis. Een decadente tip: besmeer je croissant eerst met een laagje witte choco en dan met een laagje frambozenjam. Een kopje thee van Mariage Frères erbij maakt het helemaal af.

Lazienki park ©Groene Prinses
Als je gaat brunchen bij Bistro Charlotte kun je daarna meteen naar het prachtige Łazienki-park wandelen. Op zondag kun je er om 12 u en om 16 u bij het Chopin-monument genieten van een gratis pianoconcert in de openlucht.

Stare Miasto ©Groene Prinses
Vege Miasto

De eerste avond belandden we bij Vege Miasto, op een boogscheut van onze verblijfplaats én de oude stad. Alles is er 100% plantaardig en bijna alle gerechten kunnen glutenvrij  worden geserveerd. Het was moeilijk kiezen, omdat alles op de kaart zo lekker leek. Ik koos voor een stoverij van aubergine en tomaten, met rijst en een slaatje erbij, en dat smaakte goed. Het is hier niet heel groot en redelijk druk, dus ga op tijd als je een plekje wilt!

veg deli1 ©Groene Prinses
Veg Deli

Dit restaurantje in de universiteitsbuurt stal nog net een tikje meer mijn hart dan het bovenstaande plekje. We lunchten er lekker rustig op het terras in de schaduw van wat bomen. Veg Deli is stijlvol, maar sympathiek, en de gerechten – die steevast mooi werden gepresenteerd – deden me watertanden. Als voorafje at ik balletjes van aubergine en mozzarella met citroen en grof zeezout. Daarna volgde een verfrissende salade met quinoa, avocado en sinaasappel en tot slot smulde ik nog van een oogstrelend dessert met granaatappel, framboos en witte chocola (valt het op dat ik van die combinatie hou? ;-).

veg deli2 ©Groene Prinses
Mijn Geliefde koos voor het lunchmenu. Voor een bijzonder zacht prijsje kreeg hij een aromatische wortelsoep en een spaghetti met balletjes van rode bonen voorgeschoteld. In onze glazen glinsterden limonades van lavendel en munt met limoen.

Terwijl ik dit schrijf, kan ik maar één ding denken: hier wil ik nog een keer eten!

Tel Aviv Deli ©Groene Prinses
Tel Aviv Café

Nog een adresje waar ik het liefst álles op de kaart wilde proeven: falafel, hummus, salades, moussaka, veggie shoarma, burgers met aardappelen uit de oven … Wie van de Midden-Oosterse of mediterrane keuken houd, kan Tel Aviv simpelweg niet overslaan. Alles is veganistisch en zit barstensvol smaak. Een pita falafel overstijgt hier beslist de doorsnee ‘fast food‘.

Je kunt ook kiezen voor een buffetformule, waarbij je je bord à volonté mag vullen met allerlei mediterrane salades.

Blikle ©Groene Prinses
Blikle

Ik heb niet alleen een zwak voor vegetarische restaurantjes, maar ook voor belle époque-achtige tearooms die sinds jaar en dag exquise gebakjes serveren. In Warschau is Blikle the place to be. Je vindt er een hele keur aan taartjes, maar de specialiteit van het huis is de pączek: gefrituurd gistdeeg gevuld met subtiele rozenjam en gedecoreerd met gekonfijte sinaasappelstukjes. Niet gezond, maar zó lekker :-) Er zijn verschillende vestigingen in de stad, maar wij gingen naar het ‘hoofdhuis’ op de Nowy Swiat.

(Voor alle duidelijkheid: op de foto rechts zie je niet het interieur van Blikle, maar wel de koepel van de imposante Politechnika Universiteit.)

Meer Pools eetplezier?
Er valt nog veel meer culinairs te ontdekken in Warschau, dus ik wil beslist nog eens terug. Dat je er voor een maaltijd slechts een fractie betaalt van wat je hier uitgeeft, maakt de restaurantbezoekjes trouwens extra leuk.

Heeft er iemand ervaringen met het veggie-aanbod in andere Poolse steden? Of is Warschau de (heerlijke) uitzondering?

Smaak: een bitterzoete verkenning

Mathys_Smaak1Dit boek van literair journaliste Kathy Mathys is geen kookboek, maar een eigenzinnige mengeling van flarden fictie en uitgebreidere delen non-fictie. Het is als een menu vol hapjes dat je langs een keur aan smaken, geuren, texturen en kleuren loodst. De ene keer wil je gulzig happen, terwijl je een paar pagina’s later eerder langzaam wilt genieten.

De schrijfster gaat op zoek naar wat smaak precies is en naar wat het betekent in ons leven. Per hoofdstuk verkent ze aan de hand van herinneringen, anekdotes, citaten en wetenschappelijke informatie een bepaalde ‘smaak’. Ze begint met de klassiekers zoet, zout, zuur en bitter, maar voegt er ook umami, vettig, puur, pittig en onsmakelijk aan toe.

Breed & begeesterend
Smaak is een bijzonder rijk boek doordat het zoveel verschillende invalshoeken verenigt. Je krijgt niet alleen tal van psychologische, cultuurhistorische en wetenschappelijke inzichten over smaak op je bord, maar ook een rist van verwijzingen naar literatuur, muziek en kunst. Kathy Mathys schrijft vol liefde en enthousiasme over eten en andere passies, en dat werkt behoorlijk aanstekelijk. Smaak is, zoals ik al schreef, geen kookboek, maar het gaf me toch geregeld zin en inspiratie om de keuken in te duiken en bepaalde smaakcombinaties uit te proberen.

Eten is leven
De anekdotes die Mathys opdist zijn vaak erg persoonlijk. Ze schrijft openhartig over familie, vrienden en geliefden, maar altijd op een mooie, respectvolle manier. En precies die persoonlijke verhalen roepen erg veel herkenbaarheid op. Door de herinneringen van de schrijfster te lezen, kwamen ook heel wat van míjn eetherinneringen weer naar boven: de honger na een zwempartijtje als kind, het niet kunnen eten bij liefdesverdriet, de ontspannen maaltijden op vakantie …

Smaak gaat over zoveel meer dan eten alleen. Het gaat over leven en dood. Het gaat over bewust leven, vól overgave. Dankzij haar zinnelijke, vaak poëtische taal maakt Mathys je hongerig naar een leven vol smaakavonturen. Het boek deed mij alvast weer beseffen hoe zot veel ik van (lezen over) eten houd.

(Op mijn blog Vol van zinnen verscheen nog een kort stukje over dit boek en taal.)

Smaak: een bitterzoete verkenning, Kathy Mathys. De Bezige Bij, 2015.

Piroshki met spitskool en dragon

piroshki met spitskool ©Groene Prinses
Misschien heb ik nog een beetje heimwee naar Sint-Petersburg, waar piroshki alomtegenwoordig zijn… Deze deegflapjes zijn er te koop met een rijke keur aan vullingen. De combinatie van kool en hardgekookt ei is een klassieker, maar ik gaf mijn flapjes een eigen toets door de ‘klassieke’ dille te vervangen door dragon en door wat mosterdzaad toe te voegen.

Het deeg maakte ik met een mengeling van spelt- en tarwemeel. Ik kies voor ‘licht’ meel: niet helemaal wit, maar ook niet even donker als volkoren. Eventueel kun je volkoren meel mengen met wat wit meel. Piroshki-deeg is ofwel een gistdeeg, ofwel een soort van korstdeeg. Allebei lekker, maar ik kies hier voor het tweede, omdat je dan niet hoeft te wachten tot het deeg gerezen is.

Piroshki zijn heerlijk voor een picknick, maar je kunt ze ook als maaltijd serveren met een salade erbij.

piroshki met spitskool2 ©Groene Prinses
voor ca. 10 piroshki

Ingrediënten
voor het deeg:
• 150 g licht speltmeel
• 200 g licht tarwemeel
• 1 tl zout
• 1 tl bakpoeder
• 100 g boter
• 100 g zure room
• 1 ei
• 1 tl honing

voor de vulling:
• 1 el gele mosterdzaadjes
• 1 el olijfolie
• de helft van een kleine of een kwart van een grote spitskool, fijngesnipperd
• 2 lente-uitjes, fijngehakt
• 3 eieren
• 3 el fijngehakte dragon
• peper en zout

voor het bestrijken:
• 1 ei, geklutst

Zo maak je het
Meng het meel met zout en bakpoeder. Snijd de boter in stukjes en kneed ze door het meel tot je kruimels hebt.

Roer de zure room, het ei en de honing goed door elkaar. Doe dit mengsel bij de bloem en kneed tot je een samenhangend deeg hebt. Kneed niet te lang. Wikkel het deeg in folie en leg het ongeveer een uur in de koelkast.

Maak intussen de vulling. Verhit de olie in een kookpan. Voeg de mosterdzaadjes toe en zet het deksel op de pan. Voeg als de zaadjes beginnen te poppen de gesnipperde kool toe. Laat ongeveer 10 minuten stoven. Voeg de lente-uitjes toe en laat nog even stoven tot de groenten zacht zijn, maar wel nog beet hebben. Laat de groenten afkoelen.

Kook de drie eieren in tien minuten hard. Laat ze afkoelen en pel ze.
Prak de eieren fijn. Roer de groenten en de dragon erdoor. Kruid met flink wat peper en zout.

Verwarm de oven voor tot 175° Celsius. Bekleed een bakplaat met bakpapier.

Verdeel het deeg in kleine balletjes ter grootte van een golfballetje tot je er ongeveer 10 hebt. Rol elke balletje met een deegrol uit tot een dunne cirkel. Leg wat vulling op de helft van de cirkel. Maak de rand nat met een beetje water. Vouw dicht tot een halve cirkel. Druk de randen goed aan en sla ze een beetje om. Duw de naad met een vork dicht. Prik bovenaan met een vork in het deegflapje, zodat de stoom kan ontsnappen bij het bakken.

Leg alle flapjes op de bakplaat en bestrijk ze met het geklutste ei.
Bak de piroshki ca. 20 minuten in de oven. Serveer ze lauwwarm of eventueel koud voor een picknick.

Courgettes in zomerse laagjes uit de oven

courgettes in laagjes ©Groene Prinses
Ik dacht dat het nog wat vroeg was voor courgettes, maar in mijn groentepakket zaten twee stevige, jonge exemplaren. Dan maar meteen alle zomersmaken uit de kast gehaald: verse tomaten, look, pesto, rozemarijn en oregano … In de oven smelten al die ingrediënten samen om je te belonen met een explosie van geur en smaak.

De reuzebonen zorgen voor substantie, de mozzarella voor een romige toets. Serveer met lekker vers brood, om de saus op te dippen, of met rijst.

O ja, de foto is niet echt geworden wat ik wilde, maar omdat dit gerecht zo goed smaakte, wilde ik het toch meteen posten … :-)

voor 2 personen

Ingrediënten
• ca. 3 el olijfolie
• 4 tomaten, in blokjes gesneden
• 1 teen look, fijngehakt
• 1 tl oregano (gedroogd of 1 el vers gesnipperd)
• 1 tl rozemarijn (gedroogd of vers gehakt)
• 2 kleine, stevige courgettes
• 250 g reuzebonen (geweekt en gaar gekookt)
• 100 g pesto (zelfgemaakt of kant-en-klaar uit een potje)
• 200 g mozzarella, in plakjes
• peper en zout

Zo maak je het
Verhit 1 eetlepel olijfolie in een kookpan. Voeg de tomaten, de look, de oregano en de rozemarijn toe. Laat zachtjes stoven en inkoken tot een stevige, niet al te vloeibare tomatensaus. Kruid met peper en zout.

Verwarm de oven voor tot 200° Celsius.

Snijd de courgettes in lange repen. Bestrijk ze met olijfolie en gril ze in een hete grillpan tot ze bruine strepen vertonen. Kruid ze met peper en zout.

Meng de bonen met de pesto.

Leg laagjes courgette in een ovenschaal. Verdeel de helft van het bonenmengsel erover en dan de helft van de mozzarella. Herhaal met een laag courgette, bonen en mozzarella.

Schenk de tomatensaus erover en zet 15 tot 20 minuten in de oven. Dien onmiddellijk op met een mandje kraakvers brood.

Omelet van raapsteeltjes (& blognieuws!)

omelet met raapsteeltjes ©Groene Prinses
Als er in ons wekelijkse groentepakket groenten zitten die je maar zelden in de winkel aantreft, ben ik altijd extra gelukkig. De afgelopen week ontdekte ik tussen de meer vertrouwde groenten bijvoorbeeld een bosje frisgroene raapsteeltjes. Ik maakte er een eenvoudige, maar smakelijke omelet mee, lekker luchtig door het opgeklopte eiwit. Nog een snelle salade en wat aardappelen uit de oven erbij, en we hadden een prima avondmaal.

Zulke makkelijke dinertjes zijn ideaal voor drukke dagen. En die dagen zijn er de laatste tijd volop. Een poosje geleden dook in mijn hoofd immers het overmoedige idee op om twee blogs tegelijk te gaan runnen. En nu is het zover. Een dikke week geleden lanceerde ik mijn gloednieuwe, tweede blog: Vol van zinnen, over boeken, schrijven, tekst en taal. Wie net als ik van boeken en van taal houdt, is dus van harte welkom om die blog te verkennen!

De Groene Prinses blijft intussen natuurlijk gewoon lekker voortdoen. Een mens kan immers niet leven van boeken alleen ;-)

voor 2 personen

Ingrediënten
• 2 el olijfolie
• 1 grote ui, gepeld en in fijne halvemaantjes gesneden
• 1 flinke bos raapsteeltjes
• 3 eieren, dooiers en eiwitten gescheiden
• 1 volledig ei
• 40 g geraspte Parmezaanse kaas
• peper en zout

Zo maak je het
Verhit één eetlepel olijfolie in een koekenpan. Bak de stukjes ui in de olie tot ze glazig zijn.

Was de raapsteeltjes, zwier ze droog en hak ze grof.

Doe de raapsteeltjes bij de ui en stoof ze een vijftal minuten mee. Laat de groenten afkoelen.

Roer intussen het volledige ei los met de dooiers. Voeg de geraspte Parmezaanse kaas toe.

Klop de eiwitten stijf.

Roer de afgekoelde groenten door het dooiermengsel. Kruid met flink wat peper en zout. Spatel er nu voorzichtig het stijfgeklopte eiwit door.

Verhit opnieuw een eetlepel olijfolie in de koekenpan. Giet het eimengsel erin. Draai het vuur lager en laat het ei zachtjes stollen. Als de onderkant goudbruin is en het ei al wat gestold, draai je de omelet om. Laat de omelet eventueel eerst met de gebakken kant op een bord glijden, houd de pan erboven en keer dan alles samen om. Zo verklein je de kans op ‘roerei’ ;-) Bak de onderkant en dien de omelet meteen op.

Een nieuwe kijk op eten

een nieuwe kijk op etenSoms leunt een kookboek zo dicht aan bij mijn eigen smaak en visie op eten, dat ik zou willen dat ik het zelf had geschreven. Een nieuwe kijk op eten van de Britse Anna Jones is zo’n kookboek.

Anna Jones laat groenten overduidelijk de hoofdrol spelen in haar vegetarische gerechten. Daarnaast speelt ze met volwaardige granen en peulvruchten, noten, kruiden en smaakmakers uit alle windstreken. Ook al is dit geen veganistisch kookboek, Jones beperkt het gebruik van zuivel.

Ze presenteert een mooie verzameling kleurrijke en gezonde gerechten: ontbijtideeën, maaltijdsoepen, voedzame salades, luie etentjes … Helemaal de keuken waar ik van houd! Een paar voorbeelden? Walnoten-misobouillon met udonnoedels, pizzette met zoete rode ui en hazelnoten, boekweit met koriander en sinaasappel, of courgetteballetjes met munt en pistache. Yum :-)

Zelf creëren
Sommige gerechten lijken op het eerste gezicht misschien wat bewerkelijk, maar de schrijfster geeft ook een hele rist erg makkelijke ideetjes. Zo flanste ik op een avond snel wat humus van boterbonen, amandelen en rozemarijn in elkaar. Nog een salade erbij en in een mum van tijd had ik een super maaltijd.

Jones geeft je bovendien niet alleen kant-en-klare recepten, maar reikt ook schemaatjes aan waarmee je zelf in een handomdraai een lekker gerecht creëert. Een kookboek dat je eigen creativiteit stimuleert dus.

Een van die ideeënpagina’s heet ‘Onderschatte groenten’. En je raadt het al: hier krijg je tips om met de vaak wat minder geliefde groenten als raapjes, spruitjes, radijs en koolraap aan de slag te gaan.

De zoete zaken
De desserts in dit boek zijn af en toe lekker decadent, maar meestal een stuk gezonder dan wat je bij de bakker vindt. Jones kiest namelijk geregeld voor alternatieve zoetstoffen, volwaardige granen of zuivelvrije desserts. Ik testte haar chocoladetaart al uit – in een vereenvoudigde versie weliswaar – en vond ze heerlijk! Helemaal veganistisch en gezoet met banaan en ahorn.

Als het begint te zomeren, ga ik beslist haar ijsrecepten uitproberen. Aardbeiensorbet met vlierbloesemsiroop, ijs van geroosterde bananen en kokos, of bloedsinaasappelsorbet met stukjes chocola. De woorden alleen al doen me watertanden …

Kookboeken heb je nooit genoeg
Mijn boekenkasten puilen uit van de kookboeken en dus heb ik gezworen dat ik wat selectiever te werk zal gaan als het erop aankomt kookboeken in huis te halen. Voor Een nieuwe kijk op eten maak ik echter graag een plekje vrij. Dit is een inspirerend boek dat overvloedig aantoont dat gezond eten ook puur genieten kan zijn.

Een nieuwe kijk op eten: alledaags vegetarisch in meer dan 200 smakelijke recepten, Anna Jones, Fontaine Uitgevers, 2014.

Happy veggie: stem en win!

sobanoedels_met_tofoekoekjes ©Groene Prinses

Doorgaans houd ik niet zo van commerciële wedstrijden, maar omdat ik de producten van Lima best wel een warm hart toedraag, heb ik me laten verleiden om deel te nemen aan de ‘Happy veggie receptenwedstrijd’. Twee van mijn recepten dingen mee naar een prijs: sobanoedels met komkommer en tofoekoekjes en zomerrolletjes met tempé en gemberdipsaus.

Het zou me bijzonder veel plezier doen als jullie op een van mijn recepten willen stemmen en me aan de felbegeerde publieksprijs willen helpen! Zelf kunnen jullie een mand vol lekkers van Lima winnen.

O ja, je kunt maar op één recept stemmen, dus tactisch gezien is het natuurlijk het beste als alle Groene Prinses-stemmen naar hetzelfde recept gaan. De sobanoedels staan al een beetje verder dan de zomerrolletjes en zijn dus in de beste positie om te klimmen ;-)

Veel dank en vergeet zeker niet om de receptjes eens uit te testen!

Mediterrane bloemkoolcouscous vegan

mediterrane bloemkoolcouscous ©Groene Prinses
Er zijn maar weinig groenten die ik niet lekker vind, maar de ene groente scoort al wat hoger op mijn favorietenlijstje dan de andere. Bloemkool is niet mijn beste maatje. Ook al kan ik weleens genieten van bloemkool met kaassaus uit de oven, ook al heb ik in een van mijn kookboeken een heerlijke tajine van bloemkool en dadels staan en ook al vind ik mijn eigen bloemkoolcurry best lekker, in de winkel grijp ik zelden spontaan naar deze koolsoort.

Wat er nog bij komt, is dat mijn Geliefde een hekel heeft aan bloemkool. Als we de witte bloem in ons groentepakket aantreffen, moeten we dus altijd even zuchten. Gelukkig is er één bloemkoolgerecht dat ik ronduit fantastisch vind: bloemkoolcouscous! Je hebt bij dit gerecht helemaal niet meer het gevoel dat je bloemkool aan het eten bent en de groentekruimels zijn een prima drager voor allerlei smaakmakers.

Op het internet vind je een hele reeks recepten voor bloemkoolcouscous, maar ik voeg er toch nog graag mijn favoriete bereidingswijze aan toe. De halfgedroogde tomaatjes kun je vervangen door artisjokhartjes; het resultaat is minder kleurrijk, maar wel minstens even lekker. Ze samen gebruiken kan natuurlijk ook.

Bloemkoolcouscous is erg geliefd bij mensen die koolhydraatarm willen eten, maar ik eet deze salade graag als lunch met wat stevig zuurdesembrood erbij.

voor 2 personen als lichte lunch of 4 personen als bijgerecht

Ingrediënten
• 1 kleine bloemkool, in roosjes
• 2 stengels (bleek)selderij
• 3 el rozijnen
• ca. 15 halfgedroogde tomaatjes op olie (en/of artisjokhartjes)
• 2 el gezouten kappertjes
• 2 el pijnboompitten
• 1 flinke handvol verse basilicumblaadjes
• 20-tal verse muntblaadjes

• 2 el appelazijn of citroensap
• 3 el lekkere olijfolie
• zwarte peper
fleur de sel

Zo maak je het
Laat de gezouten kappertjes weken in een kommetje met water om het teveel aan zout kwijt te raken.

Was de bloemkoolroosjes en laat ze goed uitlekken. Doe ze in een keukenmachine en pulseer tot de bloemkool zo fijn is dat hij op couscous lijkt. Doe de bloemkoolcouscous in een ruime kom.

Schil de vezels van de selderij en snijd hem in kleine halve maantjes. Voeg de selderij samen met de rozijnen en de halfgedroogde tomaatjes toe aan de couscous.

Klop voor de dressing het citroensap of de azijn krachtig door de olijfolie. Roer de dressing door de couscous.

Giet de kappertjes af en spoel ze nog even na. Hak de muntblaadjes fijn en scheur de basilicum in kleine stukjes. Voeg de kappertjes en de kruiden toe aan de couscous.

Breng op smaak met flink wat zwarte peper en een beetje fleur de sel. Voeg niet te veel zout toe, want de kappertjes zullen ook nog wat zout zijn.

Rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan en strooi ze vlak voor het serveren over de couscous.